Ik ben klaar voor de Tour de France

Tweet

Mail

Print

 Telesport Nieuwsbrief

Het EK-abonnement,
6 weken € 20,-!

De eerste dagen was ik nog wat vermoeid, maar dat is ook niet zo gek. De dinsdag voor de start van de Ronde van Zwitserland ben ik pas teruggekomen van een trainingsstage in de bergen. Met mijn ploegmaat Johan van Summeren ben ik tien dagen naar de Stelvio in Italië geweest om klimkilometers in de benen te krijgen. We hebben heel goed getraind en ik heb daar echt een goed gevoel aan over gehouden.

We hebben niet volle bak elke klim omhoog gereden, dat is ook niet mogelijk omdat het heel hoog is. Maar we hebben wel veel uren gemaakt. Dagelijks zo'n vijf à zes uur op de fiets. Dan is het ook niet zo gek dat je benen daar een paar dagen later nog last van hebben. Maar ze voelen heel goed nu. Ik rijd ook echt een stuk beter bergop dan in het voorjaar. Alleen de eerste aanzet ontbreekt nog, maar daar maak ik me geen zorgen over. Dat komt vanzelf. De conditie is er wel. En dat is de basis waar je vanuit moet gaan. Alles bij elkaar is het heel goed geweest voor mijn moreel. Hopelijk kan ik daar tijdens de Tour de France de vruchten van plukken.

Naast die training in de bergen hebben we met de ploeg ook de ploegentijdrit in Montpellier geoefend op het circuit van Zolder in België. De ploeg had een paar uur het circuit afgehuurd om te trainen. Ook daar heb ik een goed gevoel aan over gehouden. Het liep eigenlijk allemaal heel vloeiend. Op dat moment ben je al bewust bezig met de Tour en ik besefte me daar dat we echt een heel goede ploeg hebben.

Daar heb ik ook nog een tijd met Cadel Evans gesproken. Het vertrouwen dat ik van heel Silence-Lotto krijg, heeft hij nog eens over me uitgesproken. Evans zei me dat hij erg blij was dat ik mee ging. Zelfs als je dat weet, doet het altijd goed om dat nog eens te horen. Het geeft net even dat extra steuntje in de rug. Ik vind het ook geweldig dat ik hem mag bijstaan om een gooi te doen naar de Tourzege. Zeker als je ziet hoe goed hij was in de Dauphiné Libéré begint het alweer bij me te kriebelen. Het wordt pas mijn tweede Tour de France, maar toch heb ik het gevoel dat ik me daar al thuis voel. Het is ook een evenement waar ik naar uitkijk. De sfeer die je daar meemaakt is met helemaal niets te vergelijken.

Vorig jaar ging ik uiteindelijk niet mee, vandaar dat ik nu wel de drang heb om mezelf te bewijzen. Ik ben niet van plan om voor spek en bonen mee te rijden. Ten eerste hoop ik dat ik van waarde kan zijn voor de ploeg. En ten tweede hoop ik dat er daarnaast ook iets moois voor mij persoonlijk mogelijk is. Een ritzege misschien, of iets anders. Ik ben in ieder geval klaar voor de Tour de France.