*

Zoeken
  Zoeken met  
di 17 mrt 2009, 05:30

Kramer lekker op tijd klaar

Door Luuk Blijboom
VANCOUVER -  Gelukkig, zo verzuchtte Sven Kramer, wordt tijdens de WK afstanden de ploegachtervolging niet als afvalrace gereden, zoals over elf maanden tijdens de Olympische Spelen het geval is. "Nu zijn we tenminste lekker op tijd klaar." De kopman van TVM oogde in de catacomben van de Richmond Olympic Oval vermoeid, nadat hij een lang en bovenal succesvol seizoen waardig had afgesloten met zijn twaalfde wereldtitel.

Foto: Francois Wieringa

Dankzij vijf ronden kopwerk van de Friese krachtpatser, die keer op keer slagen moest laten lopen als hij in het kielzog van zijn ploeggenoten reed, mochten ook ploeggenoten Carl Verheijen en Wouter Olde Heuvel delen in de feestvreugde. Een blik op de uitslag rechtvaardige volgens Kramer slechts één conclusie. "Het gat met de rest is best wel groot."

De slotdag van de vierdaagse in Vancouver leerde Kramer wel een wijze les. Want aanzienlijk verrassender dan het goud van Nederland was het gegeven dat Zweden het zilver in de wacht sleepte. De door velen al afgeschreven Johan Röjler kwam samen met de anonymi Joel Eriksson en Daniel Friberg tot 3.45,73 en werd daarmee (op een slordige vierenhalve seconde van Nederland) uitgeroepen tot best of the rest. Het finishte voor de Verenigde Staten, dat met een verzwakt drietal aan de start verscheen.

Chad Hedrick had Vancouver eerder deze week al verlaten om in zijn woonplaats Salt Lake City bij de geboorte van zijn dochter aanwezig te zijn en Shani Davis bedankte voor de eer omdat hij alleen in de sterkste opstelling wilde aantreden. Daardoor moest Trevor Marsicano, de revelatie van het toernooi, aantreden met Ryan Bedford en Brian Hansen, een drietal dat op voorhand kansloos was voor goud.

"Zweden laat zien dat dit onderdeel écht trainbaar is", concludeerde ook Kramer. "Individueel tellen die rijders niet mee in de wereldtop, maar door dit serieus te nemen en er elke dag op te trainen kun je blijkbaar heel erg goed worden." Toch vertrouwt de alleskunner tijdens de Winterspelen op de individuele kwaliteiten van de Nederlandse schaatsers.

De Zweden hebben wat betreft de aanpak van de ploegachtervolging in ieder geval niet tot nieuwe inzichten geleid. "We hoeven niet maanden van tevoren te weten met wie we dit gaan aanpakken. Er worden vier man plus een reserve aangewezen en daarna zien we het wel. Wat mij betreft maken we de opstelling één dag van tevoren. Het maakt mij allemaal niets uit." Ook voor Verheijen is Nederland nog steeds de grote favoriet voor het nummer, dat drie jaar geleden voor de eerste maal op het olympische programma prijkte.

De stayer zette gisteren zijn vraagtekens bij de kracht van met name de Amerikanen, die met Marsicano, Hedrick en Davis een dreamteam op de been kunnen brengen. "Omdat Hedrick kiest voor de 1500 en Davis voor de 1000 meter, kunnen ze het aan het einde van de ploegachtervolging wel eens heel moeilijk krijgen vanwege het gebrek aan duurvermogen. Er staat bovendien altijd een outsider op. Kijk maar naar Zweden."

De ploegachtervolging bij de vrouwen verliep bijkans even voorspelbaar. Voor Nederland (3.02,02) was het zilver achter het ontketende Canada (2.58,25) het hoogst haalbare. Het gelegenheidstrio Jorien Voorhuis, Renate Groenewold en Ireen Wüst betaalde naar eigen zeggen de tol voor het kwakkelseizoen dat met name Wüst en Paulien van Deutekom doormaakten. "Het is de afgelopen maanden schipperen geweest met trainen. Het speelt in de planning voortdurend door je hoofd dat niet iedereen topfit is. Wanneer je dan op het ijs staat, kies je voor een individuele aanpak in plaats van een training op de ploegachtervolging", verduidelijkte Groenewold.

Wüst benadrukte dat gegeven de omstandigheden in de Richmond Olympic Oval het maximale rendement uit de team pursuit was gehaald. "Dit is een mooi opstapje naar volgend jaar. Zeker wanneer je bedenkt dat we hier niet in de sterkste opstelling reden. Het kán en het móét beter."