Op zoek naar een ventilator

VANCOUVER - Het is hier in Richmond op het moment van schrijven acht uur in de ochtend en nu al bloedheet. Zoals het niet normaal was dat er een dik pak sneeuw viel in december, is deze hitte ook iets nieuws voor Vancouver en omgeving. Gisteravond was het om acht uur nog 30 graden Celsius. Ik ben de afgelopen dagen vergeefs op jacht geweest naar een ventilator. Overal uitverkocht. Verkoeling, letterlijk en figuurlijk, zoeken we deze dagen op het strand, want we zitten in een rustige trainingsweek na twee weken op kamp te zijn geweest in Calgary, of op het ijs.

Er is sinds mijn vorige weblog op Telesport.nl weer genoeg gebeurd op schaatsgebied. Allereerst hebben we afgelopen maand een meerdaags coachingsymposium gehad, georganiseerd door Speed Skating Canada, inclusief gala. Tijdens die bijeenkomst ontving Jeremy Wotherspoon alsnog de zogenoemde Oscar Mathisen-trofee, een Noorse prijs voor de beste schaatser van het jaar. Jeremy kreeg die prijs echter niet voor afgelopen seizoen, waarin hij door een ongelukkige val in Berlijn nauwelijks in actie kwam, maar voor zijn prestaties in het seizoen daarvoor. Dat schaatsjaar maakte Jeremy zijn comeback in het internationale schaatsen, met onder andere een wereldtitel en wereldrecord op de 500 meter.

Jeremy ontving de prijs uit handen van Jean Dupre, de baas van Speed Skating Canada, en hield daarna een motiverend praatje, ter motivatie en inspiratie van collega-sporters. Beide aspecten zijn ontzettend belangrijk in de Canadese sport. Je merkt tijdens zo’n bijeenkomst aan alles dat mensen elkaar beter proberen te maken en dat zoiets ook écht vruchten afwerpt.

Verder is ook hier natuurlijk het nieuws doorgedrongen van de schorsing van Claudia Pechstein, die middels afwijkende bloedwaarden is betrapt op bloeddoping en daardoor de Olympische Spelen in Vancouver mist. Ik had het nieuws vanuit Nederland doorgekregen en vertelde het vervolgens voor aanvang van de training van de ploegachtervolging meteen aan ‘de meiden’. Er werd met enkele ‘high fives’ op gereageerd. De schorsing van Pechstein betekent voor ons een olympische concurrente minder, zo simpel is dat. We wisten dat er met Pechstein iets raars aan de hand was. Dan reed ze weer hard, dan reed ze weer helemaal niet. We zijn gewoon blij en opgelucht dat ze gepakt is. Maar verder hebben we er niet te lang bij stil gestaan. Ook in de Canadese media was er nauwelijks aandacht voor, in tegenstelling tot Nederland en Duitsland.

De trainingen voor de ploegachtervolging verlopen overigens voorspoedig. Mijn selectie bestaat uit Christine Nesbitt, Brittany Schussler en Kristina Groves, het drietal dat vorig seizoen goud won op de WK afstanden, aangevuld met Shannon Rempel, Cindy Klassen en Nicole Garrido. In juni hebben we de collectieve trainingen voor de ploegachtervolging weer opgepakt. De trainingen zijn te verdelen in aspecifieke en specifieke trainingen. Een voorbeeld van een aspecifieke training is bijvoorbeeld samen roeien om te oefenen dat alles gelijk gaat. Met roeien merk je direct of je wel of niet ‘in sinc’ (synchroon) bent met de anderen tijdens de slag, en het streven is te realiseren dat het echt uitmaakt in snelheid wanneer je ‘in sinc’ bent. Het zijn zware sessies, waarin ook keihard gewerkt wordt, maar het is tegelijkertijd ook erg leuk en inspirerend omdat het buiten op de rivier is waaraan de Olympic Oval ligt.

De olympische concurrentie op de ploegachtervolging bestond voor ons met name uit Nederland en Duitsland, waarbij Duitsland door het wegvallen van Pechstein ineens minder gevaarlijk is geworden. Het perspectief is dus goed, reden waarom de meiden er serieus op trainen. Het is voor de meesten de grootste kans op goud en om die reden minstens net zo belangrijk als een individueel nummer. Met de instelling zit het dus wel goed. Het enige wat ik dus mis op dit moment is die ventilator.

Ingrid Paul

Bondscoach Speed Skating Canada

Vorige weblog:

'Cindy is terug op het ijs, gelukkig'