Ruitenberg wil waardig afscheid
Column Ard: Sjinkie en Sven
De Jong alsnog naar Hamar
Tocht: 'It koe fan gjin kanten'
Hadders wint op ijs Skarsterlân
Henrichs blij met vertrek rvc
McClaren lovend over Plet
Blind krijgt salaris mee
Ling zet rechtszaak door
’Komst rvc duurt weken’
Ullrich had contact met arts
Echtgenoot Longo bekent
Spanjaarden boos om satire
Armstrong weer in triatlons
Tiernan-Locke leidt
Oranje in uitverkochte Maaspoort
Gonzalez stopt ermee
Sijsling in kwartfinale Quimper
Schoofs weken niet in actie
Meevaller voor Daviscupteam
Bij de Olympische Winterspelen in Canada hebben velen nog het beeld van de Spelen in Calgary in gedachte. Calgary staat ook wel bekend als ‘Cow Town’ en niet voor niks stonden in 1988 cowboys en “het wilde westen” centraal. Ik was zelf bij die Spelen aanwezig en heb een tijd in Calgary gewoond. Het verschil met het achterliggende gedachtegoed van Vancouver 2010 is als dag en nacht. Tijdens de Olympische Spelen wil men hier aandacht schenken aan de oorspronkelijke bevolking en het belang die deze Indianen en met name de Inuit hechtten aan samenwerking en respect. Dat vind ik een mooi uitgangspunt.
Het is een deel van de geschiedenis waar de bevolking hier echt trots op is en dat graag aan de rest van de wereld laat blijken. Ze hebben geen 600 of 1000 jaar oude steden, maar er leven wel al duizenden jaren mensen. Vooral diegenen die in de Arctische delen woonden, ontdekten al snel dat ze moesten samenwerken, delen en kennis overbrengen om te kunnen overleven. Hiervoor kwamen ze samen op de plek waar de Olympic Oval is gebouwd. De leiders van de nu nog bestaande stammen waren bij de officiele opening van de Richmond Olympic Oval en kijken uit naar komende winter, wanneer atleten en toeschouwers van over de hele wereld ook op deze plek zullen samenkomen.
Bij Canada Speedskating hebben wij dit thema als het ware geadopteerd. Dat samenwerken, respect, delen en kennisoverdracht in de topsport van groot belang is, spreekt voor zich. In de Inuit cultuur staat daarnaast ook de familie centraal. Daarop geïnspireerd is bij ons het Family and Friends Program ontwikkeld. Tijdens de Spelen zullen de vrienden en familieleden van alle schaatsers worden verzorgd. Er zal een Speedskating Canada House zijn, een soort kleine versie van het Heineken House, waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en de Spelen kunnen beleven. Dit dient ook een sportief doel. De schaatsers hoeven zich niet te bekommeren om hun ouders en vrienden en kunnen zich beter focussen op de sport, op het schaatsen.
Omdat de Spelen in eigen land zijn, komen er waarschijnlijk veel meer vrienden en familie de atleten bekijken. De extra druk die zogenaamde ‘Home Olympics’ met zich meebrengen, heeft bovendien geen van de schaatsers eerder meegemaakt. Daarom is ook een goede mentale voorbereiding van belang en ook hiervoor biedt de Inuit cultuur inspiratie. ,,Men become what they dream...”, is een bekende uitspraak van een van de oorspronkelijke stamhoofden. Je moet groots durven dromen om groots te presteren, zo is ook de mentaliteit hier. Anders dan de Hollandse nuchterheid, maar ik kan me er goed in vinden.
Het logo van Vancouver 2010, een Inukshuk, staat symbool voor deze traditionele achtergrond en het thema van de Spelen. Een Inukshuk is een stenen mannetje met gespreide armen, dat de Inuit vroeger bouwden als zij in een nieuw gebied kwamen. Het vormde een baken, een teken van (hun) leven.
Tijdens een van de zomertrainingen heb ik met de selectie als grapje een wedstrijdje Inukshuks maken gedaan. We liepen door de bergen bij Whistler en ze moesten zich even achter de oren krabben hoe zo’n ding er ook alweer uitziet. Inmiddels heeft Speedskating Canada het symbool meegenomen in het eigen logo en de schaatsers zullen het niet snel vergeten. Als het aan de Canadezen ligt de rest van de wereld na februari ook niet.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer