| Winterspelen 2010 | |||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
Juist nu de 'Highway of Death' voor zo'n 360 miljoen euro is opgeknapt, worden de autoriteiten geconfronteerd met een nieuw fenomeen. Wandelaars en fietsers hebben de schoonheid van The Sea to Sky Highway ontdekt. Met alle gevolgen van dien. "Wij hebben de snelheidscontroles aanzienlijk opgevoerd", vertelt de sheriff. "Wie betrapt wordt, kan rekenen op hoge boetes. Dat geldt ook voor de wandelaars en de fietsers, want zij hebben op de snelweg niets te zoeken."
De route langs de kust naar het wintersportparadijs Whistler in de Rocky Mountains is elke keer opnieuw de moeite waard. Met dank aan de Olympische Spelen van Vancouver. De discussie over het levensgevaarlijke traject begon in 1981 na een reeks dodelijke ongevallen. Dieptepunt vormde een ongeluk waarbij negen doden vielen toen een aantal auto's op de spiegelgladde brug over Mount Creek het ravijn inreed.
Twee jaar later verscheen een rapport met twee aanbevelingen: de dodenweg verbreden naar vier banen of een nieuwe aanleggen. De politiek weigerde een besluit te nemen en investeerde veel geld in dammen van puin, bruggen die veel te breed waren en lokaal onderhoud. Het rapport belandde in de boekenkast en de highway bleef zijn tol eisen. Van 1996 tot 2001 vielen er 34 doden bij 3300 ongelukken.
Ondertussen kwam 2003 steeds dichterbij. In dat jaar moest het Internationaal Olympisch Comité een beslissing nemen over de Spelen in 2010. PyeongChang (Zuid-Korea) en Salzburg (Oostenrijk) waren naast Vancouver kandidaat. Zonder de sneeuw van Whistler was het Canadese bid kansloos. Maar wie durfde de atleten de bergen in te sturen terwijl er rotsblokken met de omvang van een pick-uptruck naar beneden vielen? Wie nam de verantwoording als jonge olympiërs in één van de tientallen onoverzichtelijke bochten de controle over het stuur verloren? Niemand.
En toen verscheen Gerhard Heiberg in maart 2003 ter plaatse. Als voorzitter van de evaluatiecommissie voor de Spelen van 2010 was hij meedogenloos in zijn oordeel: de reistijd over de 'Highway of Death' naar de sneeuwsporten in Whistler moest aanzienlijk worden verkort of Vancouver kon de Winterspelen in 2010 vergeten. Het advies van Heiberg sloeg in als een bom. Jarenlang politiek gesteggel maakte plaats voor daadkracht. De overheid had geen andere keus en ging overstag. Voor zo'n 360 miljoen euro werd de Sea to Sky Highway aangelegd.
Het upgraden van de snelweg heeft voor veel Canadezen een enorme betekenis. De ruim 100 kilometer lange promotour is een belangrijk deel van de erfenis van de Olympische Winterspelen in Vancouver. De 443.200 ton asfalt zal de komende decennia tientallen levens redden. "Als je al dat olympische gedoe weghaalt", zegt de sheriff in Squamish, "dan blijft uiteindelijk de veiligheid van de weggebruikers over. Dankzij al die aanpassingen zullen families niet meer getraumatiseerd worden door de dood van een familielid bij een ongeval dat voorkomen had kunnen worden."
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer