| Winterspelen 2010 | |||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
„Ons team heeft verschrikkelijk hard gewerkt in de reguliere tijd en toch vliegt er vlak voor het einde toch nog eentje in. En dan redden we het alsnog in de verlenging. Dat is ongelooflijk. Ik wachtte tot het allerlaatste moment. Het was zo mooi die puck in het net te zien gaan.”
Crosby hief na het gelukkigste moment uit zijn nog prille carrière de armen in de lucht en werd prompt bedolven door zijn ploeggenoten. Buiten de ijsring van het Hockey Place vierden 33 miljoen Canadezen uitbundig mee. Geen van de veertien gouden medailles was zo gewenst als deze laatste. Een grote rode golf van vreugde rolde vanuit Vancouver over de Great White North naar Cole Harbour in Nova Scotia, waar de jonge vedette van de Pittsburgh Penguins oorspronkelijk vandaan komt.
„Ik kan me voorstellen wat hierbuiten allemaal aan de gang is, hoe de mensen in het land zich voelen”, zei Crosby begripvol. „Ik weet nog goed hoe het was in 2002. Toen stond ik zelf ook buiten op straat. Het was fantastisch. Je droomt van dit scenario, je droomt van de kans hierop. Je weet nooit of je zover zult komen en je weet nooit of je nog eens zo'n kans krijgt. Wat een ervaring!”.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer