Jonathan Reis herboren belofte

Jonathan Reis.

De openhartigheid waarmee Jonathan Reis zijn eerste twee jaar bij PSV samenvat, is even eerlijk als ontluisterend. "Ik trainde niet goed, leefde niet als een prof en toonde geen wil om basisspeler te worden", vertelt hij. "Het weer, het eten en de taal, ik vond het verschrikkelijk hier. Ik was afkomstig van de voetbalschool van mijn zaakwaarnemer Renato. Dat ik ooit op zo'n academie terecht zou komen, had ik nooit gedacht, laat staan dat ik in Europa zou gaan voetballen." Het vette vijfjarige contract, dat hij ruim twee jaar geleden tekende, stemde hem maar even gelukkig. Na een poosje sloeg de heimwee toe. Het dieptepunt volgde toen hij in het voorjaar van 2008 zelf het gips van een gebroken voet verwijderde. "Kinderachtig", zegt Reis nu. "Ik dacht dat PSV me dan wel naar huis zou sturen."

Toen zijn vriendin enkele maanden later zwanger raakte, drong ineens het commentaar op zijn levensstijl tot hem door. Reis smeekte vreemd genoeg om een verhuur aan een club uit Brazilië. "Ik ging spelen voor FC Tupi in de Braziliaanse vierde divisie. Slechte omstandigheden op een verschrikkelijk niveau, maar wel in de buurt van mijn vriendin. Daar ben ik begonnen met keihard werken. Ik wilde mijn zoon een mooie toekomst schenken."

Na de zomer keerde hij herboren terug. De nieuwe trainer Fred Rutten zag hem scoren in een oefenduel van het tweede en raakte geïnteresseerd. De nog steeds wat doffe en te dikke parel mocht meetrainen met het eerste, kreeg speeltijd in oefenwedstrijden en vervolgens kansen in officiële duels. Dat PSV hem in de voorbereiding nog aanbood bij Roda JC, is totaal langs hem heen gegaan, de werkwijze van Rutten niet. "Deze trainer zoekt ook contact als het even niet goed gaat. Dat vinden Brazilianen fijn."

Reis scoorde inmiddels vijf keer in 569 minuten en is sinds kort basisspeler. Toch draagt hij nog steeds het trainingstenue van Jong PSV en moet hij zich bij de beloften omkleden. "Een shirt van PSV blijft een shirt van PSV. Deze club heeft altijd aan alle verplichtingen voldaan, ondanks dat ik heel domme dingen heb gedaan. Het is nu tijd om terug te betalen." Want daar is hij pas net mee begonnen. "Door de geboorte van Caique ben ik zelf geen kind meer. Ik ben volwassen geworden."

Tweet

 Mail

 Print

 Telesport Nieuwsbrief