Walvissen pauzeren naast de boot

Koken aan boord

We zijn inmiddels vertrokken vanuit Australië richting Singapore voor de achtste etappe van de Clipper Race. En het gaat voorspoedig. De keuze voor de noordelijke route lijkt de juiste te zijn geweest. Hoewel de koplopers een voorsprong op ons hebben, kan er nog van alles gebeuren. De etappe duurt nog twee weken en het gat is te verwaarlozen. Niemand weet wat er de komende tijd kan gebeuren. De passaatwinden kunnen namelijk alles overhoop gooien.

Walvissen

Op dit moment varen we in de buurt van de Caroline Islands. En wat een natuurschoon! Eerder zagen we al dolfijnen naast de boeg zwemmen. Maar dat bleek slechts een voorbode. Want een dag werd dit overtroffen toen de wind ging liggen. We lagen ruim 24 uur op dezelfde plek! Daardoor besloten maar liefst drie walvissen om even naast ons te pauzeren. De beesten lagen zo dichtbij dat je ze bijna kon aanraken.

Aan boord voelde je hun diepe ademhaling erg goed. Ook het water dat omhoogkwam als ze weer uitbliezen. Dit schitterende schouwspel duurde meer dan een half uur en is een van de mooiste dingen die ik ooit heb gezien. National Geographic in HD op groot scherm is er niets bij. Door dit soort dingen besef je pas echt de noodzaak van natuurbescherming. En ben je best trots op je werkgever die, als sponsor, samen met het WNF hier ook actief aan bijdraagt.

Zeeziek

Toen de wind eindelijk opkwam hebben we de spinnaker weer kunnen hijsen. Met een snelheid tussen de 8 en 12 knopen konden we verder. Ik ben hierdoor wel een paar keer zeeziek geworden. Geen idee hoe dat komt, maar het is niet prettig. Vooral omdat je geen controle over je lichaam hebt. Inmiddels gaat het een stuk beter. Misschien omdat de zee rustiger lijkt te worden. Of ik raak aan de schommelingen aan boord gewend.

Waar is die rode lijn?

Een paar dagen geleden zijn we de evenaar overgestoken. Het kwam op een onverwacht moment: Om een uur ’s nachts. We waren de spinnaker aan het inpakken toen iemand ineens riep dat we erover heen waren. En van die grote rode lijn, die mij van te voren was beloofd? Geen spoor, maar we gaan nu richting het westen. Dus de Filipijnen komen wel in zicht!

 Mail

 Print