Kampioen is even kluns

Mail

Print

Proefabonnement,
10 weken € 30,-!

Op de eerste dag deed hij mee in de achterhoede en op de dagen die volgden in de middenmoot, om op de 66e plaats te eindigen. Keer op keer stortte de Texelaar, die in de RS:X-windsurfklasse tijdens Londen 2012 onnavolgbaar was, tijdens de races met een harde plons in het water. Van opgeven wilde hij in Cagliari echter niets weten. Integendeel zelfs. Van Rijsselberge toonde zich tot op het bot gemotiveerd ook in deze sport de top te bereiken.

Pak slaag

"Na dit WK kan het heel lang duren voordat je mij weer op een wedstrijd ziet", laat de 23-jarige windsurfkampioen na afloop van het toernooi wel weten. Het pak slaag dat hij in Italië kreeg, is wat hem betreft niet voor herhaling vatbaar. Hij werd op de Open WK voorbijgevaren door pubers en mannen die ruim twee keer zo oud zijn als hijzelf. Dat was frustrerend, maar volgens hem geen reden om te twijfelen of het wel zo'n goed idee was om onder een vlieger te gaan hangen, nu dit het windsurfen in Rio 2016 vervangt.

Van Rijsselberge: "Dat je van de Spelen komt en hier tijdens een race met je lijnen in de knoop raakt met een opa, is natuurlijk niet leuk. Maar dat het een nieuwe uitdaging is, vind ik wel mooi. Ik houd van racen en het tactische spelletje."

Vliegergevoel

"Het lastige is het vliegergevoel. Dat je zonder dat je ernaar kijkt weet waar hij staat", vervolgt de Texelaar, die de komende maanden een welverdiende pauze inlast en in januari weer begint met intensief trainen. Wedstrijden laat hij daarbij voorlopig voor wat ze zijn, want vanuit het windsurfen heeft hij daarmee al genoeg ervaring. Samen met zijn coach en trainingspartners zal hij zich vooral focussen op de kitemanoeuvres en de olympisch kampioen denkt dat hij binnen korte tijd grote stappen kan maken. Mede omdat de concurrenten minder professioneel te werk gaan. Vooral hun kennis op het gebied van voeding, periodisering en begeleiding ligt volgens hem mijlenver achter op die van zijn eigen team.

"Dat is mijn redding, anders kon ik ze nooit achterhalen", lacht Van Rijsselberge, terwijl hij voor de laatste keer het zand van zijn vlieger klopt en de lucht eruit laat lopen. En dan serieus: "Maar niet alleen de atleten, alles kan beter en professioneler in deze sport. Er zijn hier een handvol wc's voor 200 deelnemers, er is geen gratis water, de speaker spreekt alleen Italiaans. Vanaf de startboten worden niet alle valse starten eruit gehaald. Het zijn kleine dingen, die een groot verschil kunnen maken."

High fives

Over de manier waarop hij is ontvangen in de kitesurfwereld heeft de goedlachse atleet echter niets te klagen. Iedereen wil hem helpen en iedere keer als hij van het water komt, wordt hij overspoeld met high fives en schouderklopjes.

"Een aantal heeft de Olympische Spelen gevolgd en geeft me complimenten", vertelt hij, waarna hij het gesprek even moet onderbreken om met een paar Italiaanse fans op de foto te gaan. Want ook al is hij nog een redelijke kluns onder de kite, iedereen weet dondersgoed wie die lange slanke Nederlandse jongen is.

"Het was niet mijn keuze dat windsurfen werd vervangen, maar het is nu eenmaal zo en het heeft geen zin om te gaan chagrijnen. Zo kan ik mijn olympische droom voortzetten", legt hij daarna nog één keer uit waarom hij het niet erg vindt weer een complete beginner te zijn. Hij heeft dat sinds het nieuws dat kitesurfen olympisch werd (mei 2012) geroepen en hij voegde in Sardinië de daad bij het woord.

Opgeheven hoofd

Surfen, vallen, zwemmen, terug op het board klauteren en weer doorgaan. Met opgeheven hoofd en zonder te vloeken of te schelden ging hij de uitdaging aan. Waarbij zijn vechtlust wederom inspirerend en herkenbaar was voor eenieder die wel eens opnieuw heeft moeten beginnen na een grote verandering. Van Rijsselberge: "Ik ben niet bewust bezig met een voorbeeld te zijn voor anderen, maar ik denk wel dat het belangrijk is om te laten zien dat het ook zo kan. Ergens 100 procent voor gaan en er vooral ook van genieten." De weg ergens naartoe is volgens hem bovendien het mooiste, maar wacht aan het einde ook dit keer een gouden medaille? Na lang nadenken knikt hij bevestigend: "Ik denk wel dat dat mogelijk is."