Vrij/Reizen

Iran, een land vol paradoxen

Door Yvette Bax

Het heiligdom Fatima Almasomh in de stad Qom vlak na zonsondergang.

Het heiligdom Fatima Almasomh in de stad Qom vlak na zonsondergang.

Getty Images

Iran is een van de bakermatten van de beschaving. Een land vol paradoxen. Waar de strikte wet van de islamitische sharia heerst, maar waar de mensen open en vriendelijk zijn. Yvette Bax waande zich in een sprookje van ’Duizend-en-een-nacht’.

Het heiligdom Fatima Almasomh in de stad Qom vlak na zonsondergang.

Het heiligdom Fatima Almasomh in de stad Qom vlak na zonsondergang.

Getty Images

„Je wordt met een stok op je enkels getikt als ze zichtbaar zijn! Zelfs als ze tijdens het lopen onder je rok vandaan komen!” „Je mag geen handen vasthouden op straat, elkaar geen kus geven. Mannen en vrouwen mogen elkaar niet aanraken, daar kun je voor worden opgepakt!” „Reken maar niet op goede hotels of goede restaurants, want ze zijn daar nog helemaal niet klaar voor toerisme.”

Reuze lief hoor, al deze goedbedoelde waarschuwingen, maar ik word er wat zenuwachtig van. Niet eerder zorgde een nieuwe bestemming, namelijk Iran, voor zoveel ophef.

Ondanks dat ik me aardig heb ingelezen over dit tot de verbeelding sprekende land, deel ik zowel de bezorgdheid als het enthousiasme. Want je kunt lezen wat je wilt; van zo’n complex en intrigerend land kun je je geen voorstelling maken totdat je er bent geweest. Maar dat iedereen ernaast zat met zijn waarschuwingen, wordt op dag één al duidelijk.

De zon schijnt fel en het is heet. Normaal gesproken heb ik bij temperaturen boven dertig graden een rokje en luchtig hemdje aan, nu stap ik mijn hotel uit met een lange wijde broek, een decolleté-bedekkend shirt, met daarover een wijdvallende bloes tot aan mijn polsen en die over mijn billen heen valt. Om mijn hoofd heb ik een sjaal gedrapeerd. Gelukkig maar; overal word ik alleraardigst toegelachen. Na een halve dag ben ik gewend aan mijn nieuwe look.

Ik ga de bezienswaardigheden van Teheran zoals de bazaar af en raak verslingerd aan de pistachenoten met saffraan-limoensmaak. Het Golestan Paleis van de voormalige sjah waar het me duizelt van de mooie mozaïek, zalen vol spiegels, gigantische kroonluchters met parels en diamanten, gekleurde glas in lood-ramen en bijzondere kunst uit de 17e eeuw. Het paleis blijkt slechts het begin van alle pracht en praal die me te wachten staat.

Lees het hele reisverhaal dit weekend in VRIJ magazine of hier online (premium).

Door Yvette Bax