Nieuws/Vrij

Recensie: ’Flatliners’ ✭✭

Horror zonder hartslag

— WAT: film, horror

— REGIE: Niels Arden Oplev

— MET: Ellen Page, Diego Luna, Nina Dobrev

Courtney (Ellen Page) wil weten wat er na de dood gebeurt.

Courtney (Ellen Page) wil weten wat er na de dood gebeurt.

Niet reanimeren! Dat had met grote letters op het filmblik moeten staan waarin Flatliners uit 1990 was bijgezet. Nu heeft Hollywood dat toch geprobeerd: met een gelijknamige film die wordt gepresenteerd als een vervolg. Terwijl het eigenlijk een remake is die elke hartenklop ontbeert.

Courtney (Ellen Page) wil weten wat er na de dood gebeurt.

Courtney (Ellen Page) wil weten wat er na de dood gebeurt.

Toch is het uitgangspunt van Flatliners best intrigerend, net als bij het origineel. Aan de acteurs ligt het evenmin. Getraumatiseerd door een tragisch verlies raakt medisch student Courtney (Ellen Page) geobsedeerd door de vraag wat ons wacht als we sterven. Een kunstmatig opgewekte bijna-doodervaring moet daar het antwoord op geven.

De gevolgen blijken onverwacht en aanvankelijk ook onverwacht aantrekkelijk. Plots speelt Courtney virtuoos piano. Ook gaan haar studieresultaten door het dak en is seks nooit eerder zo spetterend geweest. Lichtelijk jaloers laten haar medische vrienden ook hun hart om beurten tot stoppen dwingen. Alleen beginnen dan al snel de griezelige bijwerkingen van die ’behandeling’.

Hoewel: griezelig? Lachwekkend is misschien een beter woord voor de dertien-in-een-dozijn schrikeffecten waar de Deense regisseur Niels Arden Oplev (Mannen die vrouwen haten) vanaf dat moment op terugvalt. Wat ook geldt voor de belachelijke bochten waarin het scenario zich wringt. Hersendood is deze film dan allang. Ook het gastoptreden van Kiefer Sutherland - die de hoofdrol speelde in het toch al niet bijster sterke origineel - brengt geen leven meer in de brouwerij.

M.W.