Nieuws/Vrij

Filmrecensie: ’The girl on the train’

Emotioneel geladen thriller

Door Marco Weijers

Rachel zag haar leven na een verbroken huwelijk volledig ontsporen. Zo ontwikkelde ze een drankprobleem en verloor zij haar baan. Toch forenst ze in The girl on the train nog dagelijks, zonder duidelijk doel. Niet van en naar Londen - zoals in de gelijknamige bestseller van schrijfster Paula Hawkins - maar pendelend tussen New York City en een slaperig voorstadje. Onderweg kijkt ze uit het raam en fantaseert over het leven van de mensen bij wie ze naar binnen gluurt.

Niet ver van haar ex Tom (Justin Theroux) en zijn door haar gehate nieuwe liefde Anna woont een stel dat steevast haar aandacht trekt tijdens deze treinreis. Kennen doet Rachel (Emily Blunt) dat droomkoppel niet, maar in haar ogen hebben ze de ideale relatie. Totdat zij de vrouwelijke helft ervan op een dag een andere man ziet omhelzen.

Niet veel later wordt deze vrouw, die Megan blijkt te heten, als vermist opgegeven. Ze blijkt verdwenen op dezelfde avond dat Rachel stomdronken, bebloed en met een gat in haar geheugen in bed rolde.

Wat is er gebeurd? Heeft haar verdwijning iets te maken met die andere man? Of is Rachel zelf er misschien bij betrokken? Trouw aan het boek zaait regisseur Tate Taylor ( The help) daarover verwarring met zijn gefragmenteerde manier van vertellen. Niet alleen doordat de herinneringen van de hoofdpersoon onbetrouwbaar zijn, maar ook omdat het perspectief soms verschuift naar Anna (Rebecca Ferguson) of Megan (Haley Bennett). Toch blijven zij nogal schetsmatige personages, net als de mannen trouwens. Zeker in vergelijking met de rol van Emily Blunt. Haar emotioneel geladen acteerwerk houdt The girl on the train stevig op de rails, ook in de scherpste bochten.