Vrij/Uitgaan

Filmrecensie: ’The boss baby’

Broederliefde in vintage-verpakking

De kleine tiran belt met het babyhoofdkantoor.

De kleine tiran belt met het babyhoofdkantoor.

Een film over een bazige volwassene in de huid van een baby klinkt flauw. Toch is The boss baby verrassend geslaagd. De retro-look van deze animatie van DreamWorks is verfrissend naast recentere 3D-ritjes. Alsof cartoons uit de jaren 60 een make-over hebben gehad, zonder dat hun originele charme is weggepoetst. Klassiek speelgoed als een View-Master en Fisher-Price telefoon versterken het vintage gevoel.

De kleine tiran belt met het babyhoofdkantoor.

De kleine tiran belt met het babyhoofdkantoor.

Het leven van de fantasierijke 7-jarige Tim wordt overhoop

gehaald als zich een babybroertje aandient. Niet afgeleverd door de ooievaar maar door een taxi, stapt de kleine met zijn kapsones en attachékoffer zo Tims gezin binnen. In no-time draait alles om deze irritante flesjesfan. Pa en ma vinden dat maatpak schattig in plaats van raar. Maar ouders snappen natuurlijk niks en zoals Tim al vermoedde is de boel niet in de haak. Met zijn speelgoedtelefoon belt baby naar het hoofdkantoor van Babycorp., de fabriek waar baby’s vandaan komen. De plannen van concurrent Puppyco. moeten gedwarsboomd: de lancering van een nieuw type puppy dat álle volwassen aandacht opeist. Tim kan niet anders dan helpen.

Dit idiote verhaal hebben de makers van Madagascar niet zelf bedacht. Het is gebaseerd op een prentenboek. Maar origineel voelt het absoluut dankzij de mooie vintage stijl. Bovendien voelt de moralistische boodschap niet zo loodzwaar als vaak het geval is bij familiefilms.

T.E.