Nieuws/Vrij

Filmrecensie: ’Happy death day’ ✭✭✭

Dodelijk déjà vu

Door Eric le Duc

In de komedie Groundhog day (1993) liet regisseur Harold Ramis een cynische weerman (Bill Murray) steeds opnieuw dezelfde dag beleven. Met Happy death day giet filmmaker Christopher Landon een bruut moordmysterie in soortgelijke vorm.

Maak kennis met studente Tree, die telkens weer de dag beleeft waarop ze wordt omgebracht. Ze ontwaakt bij haar onenightstand, ruziet met de Queen Bee van haar studentenvereniging en zoent met een knappe geneeskundedocent. Waarna Tree ’s avonds door een gemaskerde engerd op gruwelijke wijze uit het leven wordt gerukt, om vervolgens weer wakker te schrikken.

De verpakking mag dan oud en gebruikt zijn, inhoudelijk genereert griezelspecialist Landon ( Paranormal activity: the marked ones) genoeg suspense en humor voor een vermakelijke horrorkomedie. Een pluim ook voor de frisse Jessica Rothe ( La la land), die als de wanhopige Tree elke dag weer nieuwe aanwijzingen ontdekt die haar naar haar moordenaar leiden. Zo kijkt Happy death day niet alleen weg als een lekker moordmysterie, maar ook als een speelse hommage aan één van de origineelste komedies uit de filmgeschiedenis.