Nieuws/Vrij

Felix met smaak

Klein potje met honing

Door Felix Wilbrink

Op mijn bureau staan twee stekjes van een basilicumplant. Een beetje stugge basilicum; mijn gasten wilden van de zomer niet geloven dat het basilicum was. Het blad was leerachtig en dik. Het lijkt nog het meeste op Thaise basilicum, maar dat smaakt naar anijs en dat deed mijn plant niet.

Al snel begon mijn basilicum te bloeien. Onvoorstelbaar. Bloemstengels van wel dertig centimeter lang. Op de bloemen massa’s bijen. Elke dag dikke zwermen. Van die korte, halfzwarte, kleine bijen. Heel lieve dieren, je kunt er een pot honing naast zetten, daar talen ze niet naar. Mocht je een blaadje basilicum nodig hebben of iets van de rozemarijn ernaast, dan gaan ze even aan de kant en wachten geduldig tot je klaar bent. Zo lief.

Honderden, de hele dag lang. Welkome, zacht zoemende gasten. Opeens zag ik bij de buren dat er een bijenvolk in een vogelkastje was getrokken. Geen gezicht, de helft zat buiten. Zouden dat mijn bijen zijn? Net zo plotseling was het volkje weer vertrokken. Ze bleven echter elke dag langskomen om elk bloemetje op de basilicum op lekkers te controleren.

Als ik nu ontdek dat ze ergens bij een imker overwinteren, mag ik daar dan om een heel klein potje basilicumhoning vragen? Kom stekjes, worteltjes wil ik, volgend jaar twee planten!