Vrij/Varen

Blog 2 – Sydney 16 december 2017

Het leven aan boord van de Unicef

Twee weken geleden ben ik in Fremantle (west Australië) als crewmember aan boord gegaan van een van de 12 zeiljachten die meevaren in de Clipper Round the World Yacht Race. De etappe die ik meevaar gaat van Fremantle naar Sydney, van Sydney naar Hobart (Tasmanië) v.v. en dan van Sydney naar Whitsundays in het noordoosten van Australië.

In mijn blogs schrijf ik over dit geweldige avontuur. Deze keer gaat het over het bijzondere leven aan boord.

Aan boord van het 70 voet zeiljacht Unicef leven we met 23 personen; 21 crew leden, de ervaren schipper Bob Breggs en mediavrouw Danny die een documentaire maakt over de Round the World Race. Op de Unicef zijn we met 9 vrouwen en 14 mannen afkomstig uit 7 verschillende landen. Het werk aan boord tijdens zo’n zeilrace gaat 24/7 door en dus werken we in een 3 wachtensysteem. Voor mij betekent dat een wacht van 4 uur ‘s morgens tot 12 uur ’s middags en van 16 tot 20 uur nog een wacht aan dek. Daarna heb ik heerlijk 8 uur rust om te slapen.

Dat slapen aan boord is wel bijzonder. Alleen de schipper en de documentairemaakster hebben een eigen bunk, de rest moet ‘bunk hoppen’: de ene persoon eruit en de volgende rolt zijn slaapzak uit en gaat in dezelfde bunk. Er zijn wel genoeg slaapplaatsen aan boord, maar een aantal wordt gebruikt voor opslag van voedsel.

Eten en drinken aan boord is ook nog wel een dingetje. De ene wacht maakt ontbijt, onze wacht verzorgt dus de lunch en de derde wacht maakt diner. Het eten is best goed, het is alleen jammer dat er zoveel bonen, bruin, wit en kidney beans gegeten worden. Dat is niet echt mijn favoriete eten….

Het zoetwater aan boord wordt alleen gebruikt voor het koken en om te drinken. Het eten koken en de afwas doen is overigens een flinke uitdaging in een wind van 20/30 knopen en hoge golven. Hoe houd ik me staande terwijl ik met heet water voor koffie en thee bezig ben? Benedendeks is het steeds je evenwicht zoeken en kijken waar je je vast kan houden. Dat begint direct al als je uit bed komt; je hebt dus al een goede ochtendgymnastiek gedaan tegen de tijd dat je uit bunk bent en aangekleed weer fris aan je ontbijt zit. Nou ja, fris….

Aangezien er geen douche aan boord is, wassen we ons met natte doekjes. Klinkt misschien niet zo fris. Vooraf dacht ik dat ik daar wel een probleem mee zou hebben, dat is niet zo, omdat we allemaal in hetzelfde ' schuitje' zitten.

En dan nog even over de race zelf. Onze start was geen succes, maar langzaam maar zeker schoven we steeds een plaatsje op. Jammer genoeg hadden we pech met een spinaker (zat een gat in) en viel de wind weg waardoor we op een 6e plaats geëindigd zijn. Het was een behoorlijk zware race maar weer geweldig om mee te maken! En wat is de zee prachtig met die hoge blauwe golven met witte koppen. En dan die fantastische sterren hemels ’s nachts: echt genieten. Mijn volgende blog gaat over de Sydney / Hobart race, echt iets om naar uit te kijken. Wil je de Unicef boot tijdens de race volgen dan kan dat via deze link.

Groeten vanaf de Unicef boot in de Grote Oceaan

Immie