Vrij/Uitgaan

Filmrecensie: ‘King Arthur: Legend of the sword’

Ridder-epos op de schop

Vortigern (Jude Law) beklom de troon met bloed aan zijn handen in ’King Arthur: Legend of the sword’.

Vortigern (Jude Law) beklom de troon met bloed aan zijn handen in ’King Arthur: Legend of the sword’.

De legende van Koning Arthur mag dan eeuwenoud zijn en vaak verfilmd, regisseur Guy Ritchie zet dit epos fris in de verf. Zo staat zijn titelheld (Charlie Hunnam) bepaald niet te trappelen om het rijk te redden uit de wrede klauwen van Vortigern (Jude Law), die met hulp van zwarte magie de koningstroon besteeg.

Vortigern (Jude Law) beklom de troon met bloed aan zijn handen in ’King Arthur: Legend of the sword’.

Vortigern (Jude Law) beklom de troon met bloed aan zijn handen in ’King Arthur: Legend of the sword’.

Arthur, in deze film opgegroeid in een bordeel, is echter wel de enige die het zwaard Excalibur uit de steen weet te trekken. Hoe het wapen daar kwam? Hiervoor biedt de Britse cineast een alternatieve verklaring. Verder valt op dat tovenaar Merlijn in geen velden of wegen te bekennen is. Al stuurt hij wel zijn magische hulpje (Astrid Bergès-Frisbey) om de onwillige held van zijn roeping te overtuigen.

Lock, stock and two smoking barrels-regisseur Ritchie stak eerder al met wisselend succes speurder Sherlock Holmes in een nieuw jasje. Daarnaast stofte hij twee jaar geleden de 60er jaren spionnenserie The man from U.N.C.L.E. af voor bioscoopgebruik. Ook King Arthur: Legend of the sword is een grondig gemoderniseerd avontuur, zowel inhoudelijk als qua vorm.

Razendsnelle montages met een pompende soundtrack vatten delen van het verhaal samen, maar verbeelden soms ook mogelijke gebeurtenissen die uiteindelijk niet plaatsvinden. Met flashbacks wordt de tijdlijn nog wat verder door elkaar gehusseld. Intussen zijn Arthur en zijn vriendenclubje geen edelen met een onbesmet blazoen, maar meer omhooggevallen straatschoffies met de babbel die daarbij hoort. Charlie Hunnam (Sons of Anarchy) doet het als actieheld best aardig en komt ook met humor weg. Toch mist hij (nog?) de emotionele diepte die Jude Law bijvoorbeeld wel in zijn schurkenrol weet te leggen, al meet deze acteur Vortigerns zielenroerselen dan wel weer heel breed uit.

Zulke nuances sneeuwen echter ook onder te midden van alle digitale monsters die Ritchie laat opdraven in zijn middeleeuwse fantasy-spektakel, dat lijkt aan te willen haken bij de populariteit van Game of thrones. Een indruk die nog wordt versterkt door het optreden van Aidan Gillen, beter bekend als Peter ‘Littlefinger’ Baelish uit deze populaire HBO-serie. Alleen al zijn typerende stemgeluid maakt dat we ons voor even in Westeros wanen.

Marco Weijers