Pssst! De Telegraaf krijgt een nieuwe website. Nieuwsgierig? Bekijk ‘m hier!
Dit is het laatste Premium artikel dat u gratis kunt lezen. Tijd voor een abonnement!
premium

INTERVIEW ANGELA GROOTHUIZEN

Stem van uitersten

16 SEP 2017 Bert Dijkstra, foto’s Mark Uyl

Omdat haar aardse bestaan kennelijk nog niet afwisselend genoeg is, volgt ze in het RTL-programma ’Spreekrecht’ slachtoffers en nabestaanden van zware criminaliteit. Dinsdag is de beurt aan een lijdend Amsterdams echtpaar. Angela Groothuizen (57) begeleidt hen met compassie. Maar straks moet er weer gezongen worden.

Jaap en Mala, ze zitten al weken in haar hoofd. Twee lieve Amsterdammers, die blijven spoken in haar bovenkamer. „Ik moet je hun verhaal vertellen”, zegt Angela Groothuizen in het trendy Conservatoriumhotel aan de rand van het Museumplein in Amsterdam.

„Ik kwam Jaap en Mala tegen toen we opnames maakten voor Spreekrecht. Hun dochter Naline was, hoogzwanger, dood gevonden in haar huis. Het ongeboren kind heeft het ook niet overleefd. Verdachte omstandigheden, ex-vriend als mogelijke dader. Alles wijst in zijn richting, maar de rechter heeft hem in hoger beroep vrijgesproken, wegens gebrek aan bewijs. Jaap en Mala zijn volledig ingestort. En wat krijgen ze, alsof de ellende nog niet groot genoeg is, daar overheen? Ze mogen het andere kind van hun dochter niet zien, omdat de ex-vriend dwarsligt. Ongeboren kleinkind verloren, dochter dood, tweede kleinkind uit je leven...”

Stemmig in het zwart, de haren gecontroleerd wild op het hoofd. „Ik voel zó de wanhoop van die mensen. Heb vanmorgen teksten bij de beelden ingesproken en had het wéér… We leven in zo’n mooi en veilig land met een fantastische rechtspraak. Zó goed is die rechtspraak dat zo’n man pas veroordeeld kan worden als er voldoende bewijs is. De ex-vriend had een uitstekende advocaat, ik kan niet anders zeggen.”

Fluisterend: „Maar zo’n jurist moet er toch ook mee leven?”

„Ik zou tegen hem willen zeggen: blokkeer niet dat Jaap en Mala hun kleinkind kunnen zien. Ik hoop dat iemand in de politiek denkt: dit kan echt niet, hier moeten we wat aan doen. Misschien schop ik wel mensen tegen de schenen, maar waarom is dit nou zo’n zwakke schakel in de Nederlandse samenleving?”

Zangeres, theaterbespeler, jurylid, kinderboekenschrijfster, tv-presentator en nu ook even bevlogen bestrijdster van onrecht. „Ach, ik ben eigenlijk van alles wat. Fladder van het ene naar het andere.”

Ischa Meijer noemde jou ’een verlate puber’, je moeder zei ’Je bent nooit kind geweest’. Ben je dat gemis nog steeds aan het compenseren?

„Ik heb er wel voor gezorgd dat m’n kinderen heel lang verlate pubers konden blijven. Ik was de jongste van het gezin tijdens een heel zware periode voor m’n moeder. Daarin was het bijna onmogelijk om echt kind te zijn. M’n vader was ziek, kon nauwelijks lopen…”

Plotseling opvallend vrolijk, alsof ze toe is aan een dosis positivisme:

„Maar Ischa Meijer noemde mij ook (ze verdraait haar stem, tikkeltje kakkineus) de chansonièèèère van de jaren negentig. Wat een leuke man was dat. Iedereen was bang voor hem, maar ik vrat ’m op.”

Toen je 41 was, zei je: ’Op m’n vijftigste keer ik terug in een ouderwetse rockband’. Slachtoffers en nabestaanden van misdaden volgen tijdens rechtszaken is heel wat anders.

„Ja, maar ik zing ook nog steeds hoor. Eigenlijk zou ik nu moeten beginnen met de reprise van m’n vorige show, maar ik heb besloten om een jaartje vrij te nemen en in het najaar weer langzaam te gaan schrijven aan nieuwe nummers. Soms moet je een pauze nemen om verse ideeën te krijgen. Met Nico (Brandsen, haar artistieke partner, red.) heb ik een gevoelig Nederlands repertoire, maar ik voel nu ook de behoefte om Engelstalige liedjes op te nemen. En die rockband… Ik heb vorig jaar even aan dat genre geroken, tijdens de presentatie van mijn laatste album. Toen dacht ik: wat een tyfusherrie.”

Dus niet vol in de tatoo’s en vol gas geven.

„Die tatoeages heb ik al en zeg nooit nooit, maar de tijd is schaars. Ik deed wel Tina Turner bij De beste zangers van Nederland, ik kan het namelijk nog wel.”

En toch die uitstap naar het leed van slachtoffers en nabestaanden.

„Ik vind optreden in theaters heerlijk, geniet ervan om showprogramma’s als Holland’s got talent te mogen doen, maar vind het ook belangrijk om maatschappelijk betrokken programma’s te maken. Zoals Voor je het vergeet, over jong-dementerenden… We kregen vijftien maanden om het te maken en diezelfde lange adem is ons gegund voor Spreekrecht. Ik hou enorm van tv en van theater en ik vind het heel belangrijk om dit soort programma’s te maken.”

Lees het hele interview dit weekend in VRIJ, de zaterdagbijlage van De Telegraaf of online via deze link (PREMIUM)

Verder lezen?
Elke maand 15 premium artikelen gratis
Ik heb al een account / ik ben abonnee
Verder lezen?
U heeft deze maand 15 Premium artikelen gratis gelezen.
Tijd voor een abonnement!
12.6 °C
ZZW2
Beurs AEX
AEX 528.66
+ / - 0.0%