Vrij/Uitgaan

Filmrecensie: ’Rodin’

Houterig steendrama

— WAT: film, biografie

— REGIE: Jacques Doillon

— MET: Vincent Lindon, Izïa Hegelin, Séverine Caneele

Vincent Lindon bijt zijn tanden stuk op Doillons ’Rodin’.

Vincent Lindon bijt zijn tanden stuk op Doillons ’Rodin’.

Zijn standbeelden leken wel te leven. Jammer dat Jacques Doillons film over de impressionistische beeldhouwer Rodin (1840-1917) zo’n doodse bedoening is geworden.

Vincent Lindon bijt zijn tanden stuk op Doillons ’Rodin’.

Vincent Lindon bijt zijn tanden stuk op Doillons ’Rodin’.

Vincent Lindon speelt de titelrol in Rodin bepaald niet onverdienstelijk, maar zelfs hij bijt zijn tanden stuk op de zware, plechtstatige manier waarop de regisseur het leven van de kunstenaar verbeeldt. De film heeft iets houterig educatiefs, ook in de manier waarop het verhaal wordt gestructureerd. De regisseur focust op Rodins werk- en liefdesrelatie met Camille Claudel, op zijn werk aan De poorten van de hel en op zijn artistieke worsteling rond het omstreden beeld Balzac.

Wat ontbreekt is een dramatische lijn om de overdaad aan historische feitjes die Doillon in zijn film oplepelt, tot een pakkend geheel te smeden. Een bindmiddel dat de film Camille Claudel (1988), verteld vanuit haar perspectief, destijds wel bevatte. Alleen de zorgvuldige reconstructie van zijn alledaagse beeldhouwerspraktijk - in voorbeeldig uitgelichte atelierscènes kan in Rodin nog enigszins boeien. Dat is helaas lang niet genoeg.

M.W.