Vrij/Uitgaan

Filmrecensie:’Félicité’

Betalen of amputeren

WAT: film, drama

REGIE: Alain Gomis

MET: Véro Tshanda Beya, Papi Mpaka, Gaetan Claudia

Véro Tshanda Beya als trotse en doortastende moeder in ’Félicité’.

Véro Tshanda Beya als trotse en doortastende moeder in ’Félicité’.

Enkele jaren terug kreeg een neefje van de Frans-Senegalese regisseur Alain Gomis een ongeluk. Door inadequate en onbetaalbare medische zorg in Senegal verloor het joch daarbij een been. Het drama inspireerde de cineast tot het maken van Félicité, waarin het titelpersonage in metropool Kinshasa haar geld verdient als zangeres in een bar. Als haar zoontje op een dag wordt aangereden, is zij de wanhoop nabij. „Opereren kan, maar alleen als u eerst één miljoen Congolese franc betaalt”, zegt de chirurg in het ziekenhuis.

Véro Tshanda Beya als trotse en doortastende moeder in ’Félicité’.

Véro Tshanda Beya als trotse en doortastende moeder in ’Félicité’.

Nieuwkomer Véro Tshanda Beya maakt indruk als de trotse en doortastende moeder die vervolgens bij buren, collega’s en familie op zoek gaat naar donaties. Maar halverwege begint de film te slingeren. Waarom wisselt Gomis van perspectief en volgt hij dan opeens Tabu (Papi Mpaka), de bevriende en stevig drinkende klusjesman van Félicité? Wat betekenen de vervreemdende, nachtelijke droomsequenties van de uitgeputte moeder? En dan zijn er ook nog de korte shots waarin we plots het Symfonieorkest van Kinshasa zien optreden.

Het zijn artistieke noodgrepen die de vierde speelfilm van Gomis laten ontsporen. Want jammer genoeg ontaardt zijn krachtig bedoelde pamflet tegen de sociaal-maatschappelijke ellende uiteindelijk in een zwabberende en onbevredigende karakterschets.

Eric le Duc