Nieuws/Vrij

Ouwe Jongens

De magiër en de hippiemeisjes

Door Jeroen Hendriks

Afgelopen zaterdag: Healingday. De Kazachstaanse sjamaan Nazgul Shukaeva wacht in het geestverruimende Amsterdam op mij voor haar ‘masterclass sjamanistisch healen met je stem’. In gedachten wens ik haar vast veel succes, want na een veel te korte nachtrust voel ik mij als overreden door een truck. Mijn lichaam verlangt naar slaap of sloten zwarte koffie.

Gelukkig zitten de chakra’s bij andere deelnemers in het studiootje vlak achter het Centraal Station, ogenschijnlijk ook potdicht. Waar ben ik aan begonnen?

Mijn gedachten gaan terug naar de vroege ochtendsessies in een Franse zweeftempel. De cursisten staan hand in hand in een kring te suffen. Om beurten zegt iedereen hardop een woord dat zijn of haar gevoel samenvat en geeft de net begonnen dag een cijfer.

De reeks is treurig: fysieke klachten, zorgen en depressieve buien. De cijfers lijken op het rapport van een notoire zittenblijver. Als ik eindelijk aan de beurt ben, blijkt het duiveltje in mij klaarwakker. Ik roep een of andere blije eikelterm en geef de dag een negen. De anderen veren stomverbaasd op, mijn dag kan niet meer stuk.

Mysterieuze blik

Dat gevoel hou ik vast als sjamaan Nazgul voor de groep gaat staan. Vriendelijke, mysterieuze blik. Blote voeten. Een lang gewaad met versiersels. Geen Jomandablauw, maar okergeel.

Terwijl Nazgul zich in alle stilte concentreert en diep inademt, meen ik op de achtergrond een langsrazende trein te horen. Hoe symbolisch voor de reis die wij gaan maken! Maar het metaalachtige geluid blijkt voort te komen uit de keel van de sjamaan…

Ik had me er natuurlijk vooraf in moeten verdiepen. Maar ja, te druk. Dus ik verwacht een soort Rammstein-imitaties. Maar met dat treingeluid zit ik mooi op het verkeerde spoor.

Klinkers blijken namelijk heilige klanken te zijn. Als we geboren worden is onze ziel perfect, maar traumatische ervaringen in het leven verstoren de balans van je oorspronkelijke ‘ik’. En dat kun je helen met geluid en oerklanken. Ieder orgaan heeft een eigen klank.

Zwevende goegemeente

Ons lichaam schijnt, afhankelijk van de leer, maximaal 27 chakra’s (energievelden) te tellen. Maar de zwevende goegemeente werkt gemakshalve met de zeven belangrijkste.

Ik haak geestelijk af bij de uitleg en krijg pas weer aansluiting bij de down to earth vergelijking met een computer. Een chakra is eigenlijk een soort computeropslag waarbij je door boventoonzang de geïnfecteerde bestanden kunt verwijderen. Als de rommel is weggezongen, kom je terug bij je weggestopte oerkrachten.

Dan zijn we aan de beurt. Time to sing.

Om maximaal klanken te kunnen uitstoten, moet je zo diep mogelijk inademen vanuit je buik, luidt de opdracht. Dat valt niet mee. Sigarenroken en keelzingen zijn duidelijk geen matchende hobby’s.

Maar ik moet niet opgeven.

,,Want wij zijn veel groter dan wij denken, maar hebben angst om zo groot te zijn”, vertrouwt de sjamaan haar volgelingen toe. ,,Stel je daarom voor dat je iets groots bent, bijvoorbeeld een berg. Zoals kinderen dat doen. Niet bang zijn, anders word je leven saai en een moeras.”

Oerklanken

De series oerklanken worden schuchter nagedaan. ,,Luister niet naar de anderen, wordt een met jezelf.” Dan ontstaat er een hilarische kakofonie. Het lijkt een dierentuin bij nacht als ik mijn ogen sluit.

Ik gluur door mijn oogleden rond. Aan de andere kant van de zaal staat een paar beeldschone hippiemeisjes te kwelen. In een volgend leven wil ik reïncarneren als een goeroe met louter zulke volgelingen, schiet er door mijn hoofd. De gedachte verwerp ik echter snel. Voor je het weet overvraag je en word je door het opperwezen als kater eenzaam miauwend op een dak teruggeplaatst.

Het kost tijd om je stem te trainen, vertelt Nazgul: dagelijks even oefenen, dan komt de goede klank vanzelf. We krijgen oefeningen mee. Want de eerste twaalf minuten na ontwaken heb je mogelijkheid je programmering te veranderen. Dus niks uitslapen, maar zodra het besef van leven indaalt de dag lekker beginnen met een kwartiertje luidkeels ‘griemmm’ laten linken. Zo maak je contact met het universum, belooft ze.

Klagende buren

Nooit verkeerd natuurlijk, maar ik zie het mezelf nog niet doen. Mijn huis is gehorig en voor je het weet staan er klagende buren voor de deur.

Dan de afsluitende sessie: relaxgeluiden van klankschalen en kabbelend water. Nazgul komt iedereen beschermende energie geven. Misschien zit ik al te lang op het Spartaanse klapstoeltje, maar ik voel echt wat tintelen. Wellicht moet ik de schroom gewoon afwerpen. ,,Want je bent de magiër van je eigen leven,” zegt de sjamaan.

Eerder geschreven Ouwe Jongens:

De zingende sjamaan