Nieuws/Vrij

Onevenwichtig allegaartje

Filmrecensie| Horns

Door door Eric le Duc

Geen mens wordt slecht geboren. Zelfs de duivel was ooit een engel. Toch heeft Iggy Perrish (Daniel Radcliffe) alle schijn tegen als zijn vriendin Merrin (Juno Temple) dood gevonden wordt. Verkracht en vermoord.

En op zijn hoofd beginnen ook nog eens twee duivelshoorns te groeien. Ig gaat de moordenaar van zijn lief zoeken.

Net als zijn vader Stephen King schrijft ook Joe Hill griezelverhalen. Eén daarvan is Horns, nu verfilmd door horrorregisseur Alexandre Aja. De film is op z'n leukst als Iggy tijdens zijn zoektocht naar de dader zijn plots verkregen demonische krachten aanwendt. Iedereen die hij naar aanwijzingen vraagt, wordt opeens zeer openhartig. De eigenaar van Igs stamcafé bijvoorbeeld, die het liefst zijn tent in de fik wil steken.

Intussen slaagt Daniel Radcliffe er als getormenteerde antiheld redelijk in zijn Harry Potter-betovering te doorbreken. Wel jammer is dat Aja te veel ballen in de lucht wil houden.

Is Horns een griezelfilm, komedie, whodunnit of Hellboy 2.0? Zijn getrouwe bewerking van Hills boek is een onevenwichtig allegaartje geworden dat je de bios uitstuurt met een duiveltje op je schouder dat zegt: hier had meer ingezeten.