Pssst! De Telegraaf krijgt een nieuwe website. Nieuwsgierig? Bekijk ‘m hier!
Dit is het laatste Premium artikel dat u gratis kunt lezen. Tijd voor een abonnement!
premium
Foto: Telegraaf

Spijt

’Te laf voor confrontatie’

17 JUL 2017

Op Brams barbecue stonden twee van zijn collega’s met elkaar te praten. De een zei: „Hij heeft weer eens geld nodig...” De ander: „Waarvoor nu weer?” „Een grasmaaier.” De ander barstte in lachen uit: „Mijn God. Heb je dit huis gezien? En hij kan geen grasmaaier betalen?!” Typisch Bram.

Ik ken hem al sinds de middelbare school. „Heb je een sigaret voor me?” vroeg hij dan. Of vaker nog: „Doe even een kwartje voor de koffieautomaat.” Of hij gaf een rondje in de kroeg... van mijn geld. „Ik heb m’n portemonnee niet bij me.” Soms kreeg je het terug, maar meestal niet.

Ik ergerde me aan dat gebiets, maar ik had een goede vriend aan Bram. Zonder zijn aanmoedigingen had ik bijvoorbeeld nooit mijn opleiding afgemaakt. We hadden ook veel lol; we gingen samen op vakantie of op een dubbele date.

Ik verdedigde hem tegenover mensen die over zijn permanente gebedel klaagden en daarom afhaakten. Ik zag zijn vriendenkring uitdunnen en ook weer aanzwellen, want Bram trekt altijd mensen aan.

Een aantal jaren geleden was Brams oude barrel dringend aan vervanging toe. Hij had geen geld voor een andere auto, zei hij.

Ik was net van baan veranderd en had weliswaar goede vooruitzichten, maar echt breed had ik het op dat moment niet. Ik kon niet de hele wagen financieren, maar ik wilde Bram niet in de steek laten. Hij reed echt in het wrak van de weg met zijn jonge gezin.

Ik sprak mijn spaargeld aan zodat ik hem 2500 euro kon lenen. Bram zou elke maand 25 euro aflossen. Dat ging bepaald niet hard, maar hij deed het tenminste braaf.

Intussen kreeg Bram hooglopende ruzie met zijn broer Luuk met wie ik ook omging. Luuk bleek de rest van die auto te hebben betaald, maar er ontstond onenigheid over de afbetaling. Zelfs Brams eigen familie was de dupe van zijn eeuwige gebiets. Heel treurig.

Twee zomers geleden gingen Bram en ik met onze gezinnen op vakantie. Ik had van tevoren nadrukkelijk tegen hem gezegd dat ik geen toestanden over geld wilde. Ik riep een pot in het leven waarin onze beide families geld stortten voor gezamenlijke uitgaven zoals drankjes en eten. Dat ging een week goed. Bram had de pot ’per ongeluk’ voor wat eigen uitgaven gebruikt.

Mijn vrouw zei: „Die verandert nooit. Je moet hem eindelijk eens op zijn gedrag aanspreken.” Ze had helemaal gelijk. Maar zulke confrontaties, zeker met een goede vriend, ga ik tot mijn spijt liever uit de weg.

Mijn vriendschap met Bram bekoelde. Ik wilde hem nog één kans geven toen hij bij wijze van housewarmingparty een barbecue hield. Ik keek mijn ogen uit in zijn nieuwe huis. Geen villa, maar een knappe woning en ook nog eens leuk ingericht. Voor iemand die nooit geld zegt te hebben? Of is het een sport om mensen op die manier geld af te troggelen?

Nadat ik het gesprek over de grasmaaier had opgevangen, wilde ik niets meer met Bram te maken hebben. Maar nu heb ik dubbel spijt dat ik hem nooit heb geconfronteerd. Hij is gestopt met afbetalen. Ik krijg nog 300 euro van hem.

In deze rubriek vertellen lezers waarvan ze spijt hebben. Wilt u ook (anoniem) kwijt wat u anders zou hebben gedaan? Mail uw verhaal, 550 woorden, naar vrij@telegraaf.nl

Lees ook:

'Die laatste diefstal was te erg'

’Het werk ging altijd voor’

’Veel te snel geoordeeld’

’Ik was één keer te vaak te laat’

’Ik trapte in zijn zielige verhalen’

'Het is hij of ik, zei haar zus'

Verder lezen?
Elke maand 15 premium artikelen gratis
Ik heb al een account / ik ben abonnee
Verder lezen?
U heeft deze maand 15 Premium artikelen gratis gelezen.
Tijd voor een abonnement!

lees meer over

11.5 °C
O2
Beurs AEX
AEX 528.03
+ / - -0.08%