Nieuw! Elke maand
15 Premium artikelen gratis.
Registreer nu of log in en lees voortaan elke maand 15 Premium artikelen gratis.
Dit is het laatste Premium artikel dat u gratis kunt lezen. Tijd voor een abonnement!
premium
Foto: Telegraaf

Spijt

’Te onafhankelijk voor relatie’

20 FEB 2017

Op een verjaardag bij vrienden kom ik Peter tegen. Ik heb hem al een paar keer getroffen en ik merk dat hij wel wat in me ziet. Een leuke man met verlegen ogen. Hij geeft me zijn telefoonnummer: of we eens wat afspreken? Ik glimlach: waarom niet? Maar als Peter op zoek is naar een vaste relatie, zal hij van een koude kermis thuiskomen. Mannen en ik zijn geen goede combinatie.

Op mijn twintigste leerde ik Theo kennen. Ik woonde toen op kamers. Ik nam mijn studie serieus, maar het beviel me om aan niemand verantwoording hoeven af te leggen. Als ik uren in een koffiebar wilde hangen, om tien uur ’s avonds stofzuigde of ’s nachts de was deed: niemand die er wat van zei. Ik was vrij en onafhankelijk.

Ik had romantische ideeën over mijn huwelijk met Theo. Ik hield van hem, maar het viel me zwaar om altijd rekening met hem te moeten houden. Soms was alleen al zijn aanwezigheid genoeg om me aan hem te ergeren.

Na lang wikken en wegen wilde ik er een punt achter zetten, maar toen bleek ik zwanger te zijn en kregen we een dochter. Daarna heb ik het nog een jaar of drie met Theo uitgehouden, maar toen was het echt einde hoofdstuk.

Ik voedde Esther alleen op, hoewel Theo uiteraard altijd betrokken bleef. Ik stond niet te trappelen om een nieuwe relatie aan te gaan en veel mannen zien een vrouw met kind sowieso niet zitten. Maar toen Esther ongeveer tien was, liep ik tegen Harry aan. Hij trok al snel bij me in.

Het duurde niet lang of ik begon me af te vragen waarom ik er weer was ingetrapt. Harry wilde alles samen doen; zelfs een afspraak met mijn vriendinnen vond hij een probleem. Maar hij was een lieve stiefvader en ik bleef langer aan hem hangen dan de bedoeling was. Het was een opluchting toen hij definitief de deur achter zich dichttrok.

Mijn familie stond klaar met commentaar. Ik was egoïstisch... Ik had bindingsangst... Ik was te feministisch... Ik haalde mijn schouders erover op. Waarom vonden ze het nodig om er een etiketje op te plakken? Ik had weer de ruimte, want Esther ging bij Theo wonen.

Toen was daar Vincent. Door schade en schande wijs geworden stelde ik een latrelatie voor. Maar zelfs daarvoor bleek ik niet in de wieg te zijn gelegd. Vincent is een spontane man en iedere andere vrouw zou dolblij zijn met bijvoorbeeld een verrassingsweekendje naar Parijs. Ik dacht: verwacht hij nou echt dat ik alles uit mijn handen laat vallen?

Uiteindelijk heb ik me erbij neergelegd dat mijn relaties nooit wat worden. Ik ga gewoon veel te graag mijn eigen gang.

Misschien moet ik mijn zegeningen tellen. Een prima baan, een knusse flat, een heerlijke dochter, een fijne vriendenkring. Maar ergens heb ik ook spijt. Ik heb Theo, Harry en Vincent veel pijn gedaan. Esther heb ik bovendien een stabiel gezinsleven onthouden.

Moet ik mijn leven nu weer overhoop gooien voor een vent? Ik zou op stap gaan met Peter, maar ik ga hem maar afbellen. Om te voorkomen dat het weer in tranen eindigt.

In deze rubriek vertellen lezers waarvan ze spijt hebben. Wilt u ook (anoniem) kwijt wat u anders zou hebben gedaan? Mail uw verhaal naar vrij@telegraaf.nl.

Lees ook:

' Liefde helaas te laat herkend'

'Liegen is mijn tweede natuur'

’Adoptieproblemen onderschat’

’Overspel met broer nooit vergeven’

’Wereldreis kostte me vrienden’

Verder lezen?
Elke maand 15 premium artikelen gratis
Ik heb al een account / ik ben abonnee
Verder lezen?
U heeft deze maand 15 Premium artikelen gratis gelezen.
Tijd voor een abonnement!

lees meer over

15.8 °C
W3
Beurs AEX
AEX 519.64
+ / - -0.78%