De zoetheid van tranen

De blijde boodschap verkondigen was als vier generaties lang een traditie in haar familie; een prachtige traditie waaraan Jo, wist ze, op een dag ook deel zou nemen.

Ogen

Ze twijfelt dan ook niet aan het geloof. Maar die zomer dringt het besef door dat haar beide ouders blauwe ogen hebben. En zij bruine. En twee mensen met blauwe ogen kunnen volgens de erfelijkheidswetten samen geen kinderen met bruine ogen krijgen.

Pas twee jaar later, als ze op het punt staat het huis uit te gaan om te gaan studeren in Chicago, durft ze haar moeder naar de waarheid te vragen. En dan blijkt dat Jo alle reden had gehad om bang te zijn voor het antwoord.

Rijkeluiskind

In Chicago zoekt ze de man op die volgens haar moeder haar biologische vader is, Sadiq Moebarak. Hij vertelt haar over zijn jeugd in Karachi, hoe hij van een verlegen jongetje een verwend rijkeluiskind werd en waarom hij naar Amerika was gekomen op zijn vijftiende.

Hoewel Jo verder eigenlijk niets met hem te maken wil hebben – ze heeft al een vader, zegt ze - gaat ze Arabisch en Urdu studeren. Talen die wapens worden na elf september 2001.

Inlichtingendienst

Zij gaat werken bij een inlichtingendienst, terwijl haar tweelingbroer Chris – haar moeder had haar laten beloven niets tegen hem te zeggen - in het leger gaat en naar Irak wordt gezonden. Als hij na terugkeer een zelfmoordpoging onderneemt en zijn geheugen verliest, gaat Jo op zoek naar haar biologische familie in Pakistan, een reis die haar ook in Irak brengt.

Bloem

Afwisselend wordt het verhaal verteld door Jo, Sadiq, diens moeder Deena, Jo’s eigen moeder en haar oma. Het verhaal ontvouwt zich daardoor als een bloem; steeds weer komt er een laag bij. Het vertelt de geschiedenis drie generaties in twee verschillende werelden, met als kernwoorden geloof, culturele vooroordelen, verraad en vergeving. De schrijfster heeft een prachtig taalgebruik en het verhaal laat zich in een ruk uitlezen. Minpuntjes: het is soms een beetje belerend, en de mensen zijn wel erg braaf en lief voor elkaar. Jo had best wel een beetje ruzie mogen maken met haar moeder.

Honingtranen, door Nafisa Haji. Uitgeverij De Boekerij, 352 blz., €19,95.

Waardering: 4 sterren.

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief