Als je kind verdwijnt

Het voelt alsof ze aan haar vingertoppen aan een gladde rotswand hangt en in haar maag voelt ze de diepte die onder haar gaapt. ,,Ik dacht dat we een gelukkig gezin waren. Dat maakte ik mezelf wijs. Ik wist het zeker. Het was een leugen. Er was van alles mis. Dat had ik moeten zien. Ik trek dit niet.”

Iedereen hield van Johnny, met zijn blauwe ogen, kuiltje in zijn kin, sterke schouders, gespierde kuiten, lange vingers. Hij was zo sierlijk als een veulen toen hij, half man en half jongen, op zijn achttiende het huis uitging om aan de universiteit natuurwetenschappen te gaan studeren.

Verjaardag

Het gaat allemaal prima, vertelt hij tijdens de telefoongesprekjes met zijn moeder. De studie bevalt, de docenten zijn aardig, hij werkt hard, maakt nieuwe vrienden. Maar ineens neemt hij een paar dagen lang de telefoon niet op. Hij vergeet zelfs de verjaardag van zijn vader. Isabel voelt dat er iets niet klopt en belt de universiteit. Dan blijkt dat ze hem al een week niet hebben gezien; hij had gezegd dat hij naar huis moest wegens ziekte van een familielid.

Vrijwillig

Als Isabel en haar man Felix op zijn kamer gaan kijken, blijk dat zijn paspoort, slaapzak en dikke fleecetrui weg zijn. De politie gaat ervan uit dat hij vrijwillig is vertrokken. Er worden zo vaak jonge mensen vermist, zegt de agent, ze zitten vol vragen, maar ze komen bijna altijd terug.

Isabel’s enorme angst, die al onmetelijk had geleken, wordt nog groter, intenser, en strekt zich naar alle kanten uit, een glanzende zwarte zee die steeds dieper in haar binnenste wegzinkt. Het maakte scheuren in haar hart en kneep haar ingewanden samen, brulde in haar oren en vormde een dikke, gespierde paling in haar keel. En het wordt alleen maar erger, omdat ze niks kan doen.

Onpasselijk

Uiteindelijk blijft er niets anders over dan wachten. Ook al lijkt het haar onmogelijk en is ze onpasselijk van haar eigen leven, op de een of andere weet Isabel op de been te blijven. Eerst de dagen, dan de maanden en tot slot de jaren gaan voorbij. Na 6 jaar en enkele maanden valt er ineens een brief op de mat. Dan, na zeven jaar, keert hij terug. Een vreemde.

Indrukwekkend

Nooit vergeten is een roman, maar tevens razend spannend en je wilt het boek het liefst in één adem uitlezen. Het is indrukwekkend hoe Gerrrard de gevoelens van soms euforisch optimisme, dan weer allesverlammende wanhoop weet te beschrijven. De machteloosheid, de spanningen, het effect van de verdwijning op ieder van de gezinsleden. En na lezing kan je alleen maar bidden dat jou zoiets niet overkomt.

Nooit vergeten geschreven door Nicci Gerrard, uitgverij De Boekerij, 352 blz., €19,95.

Waardering: 5 sterren

Volg VROUW ook op Hyves, Facebook en Twitter!

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief