"Vanaf een jaar of zeven, acht tot een jaar of tien zijn kinderen fervente verzamelaars. Het sparen, ruilen en verzamelen is al zo oud als de mensheid. Door bezit te vergaren, te sparen en weer te ruilen ontdekken ze wie ze zijn, wat ze hebben, wat ze kunnen. Wat ze echt leuk vinden, bepaalt wie hun vrienden worden. Want je wordt vriendjes met de kinderen die gelijksoortige hobby's hebben. Je wordt beste maatjes met degene die ook precies weet wie gisteren gescoord heeft", aldus pedagoge Boost.
"Bij zo'n rage als nu zie je dan ook dat ze veel wetenswaardigheden uitwisselen. Ze herkennen de voetballers, weten hoe goed en hoe duur ze zijn, kunnen ze in een rangorde schikken. Als je het op een schoolplein zou vragen, zouden ze zo een interessante spreekbeurt aan de hand van die plaatjes kunnen houden. Dat is anders dan bijvoorbeeld een rage als de Wuppies enige tijd geleden. Daar beperkte het gesprek zich tot: 'Heb jij die oranje ook?' Het ging puur om het bezit. Hoe groter de stapel, hoe meer ik beteken, is de gedachte erachter."
Natuurlijk speelt die bezitsdrang ook bij de voetbalplaatjes. "Je hebt kinderen die er helemaal voor gaan en tactieken bedenken om aan plaatjes te komen. En je hebt de meelopers. De kinderen die niets met voetbal hebben en gewoon wat plaatjes hebben om te ruilen en vriendjes mee te maken", aldus Emmeliek Boost. "Maar je moet je pas zorgen maken om de kinderen die niks met voetbal en voetbalplaatjes hebben en ook geen zin hebben om aan de rage mee te doen. Die worden tijdens zo'n rage geïsoleerd en vinden er niks meer aan op het schoolplein. Kinderen die geen onderwerpen hebben om te delen met hun leeftijdgenootjes, worden er keihard uitgeknikkerd. Daarin zijn kinderen spijkerhard."
Ze raadt ouders én leerkrachten aan erover te praten dat verschillen in interesse en drive misschien niet altijd eerlijk, maar wel heel normaal zijn. Door aandacht te besteden aan die gevoelens, komen kinderen vaak zelf met de beste oplossingen en ontdekken ze dat er ook nog andere kinderen zijn met wie ze kunnen spelen. "Het omgaan met verschillen hoort bij groot worden. Juist op deze leeftijd is de wereld heel zwart-wit. Kinderen zeggen: 'Mijn vader heeft een grotere auto dan de jouwe.' Dat is niet om op te scheppen, maar om nuchter neer te zetten: dit ben ik."

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer