Over de hoofddoek is de laatste weken veel te doen geweest. Koningin Beatrix en prinses Máxima die tijdens een staatsbezoek aan Arabische landen een moskee bezochten en zich aanpasten aan de kledingsvoorschriften van een moskee kregen veel kritiek te verduren van PVV-leider Geert Wilders. Volgens hem zou de hoofddoek hét symbool van onderdrukking zijn. Door het dragen van een hoofddoek zou Beatrix de onderdrukkig legitimeren.
Daarop deed VROUW een oproep en vroeg de (tijdelijke) hoofddoekdragers zich te melden. Hebben zij wel eens, als Nederlanders, in een moskee of in het buitenland een hoofddoek gedragen? En de permanente dragers: wat betekent de hoofddoek voor hen? Wat heeft het hen gebracht?
Hieronder een selectie uit de vele inzendingen.
|
'Dragen tegen slecht beeld ' Sara Alghiwi (20) 'De reden waarom ik gekozen heb voor het dragen van een hoofddoek, komt omdat het een onderdeel is van mijn geloof. Ik ben zelf een moslima en ik ben trots op mijn islamitische geloof. Al van jongs af aan voelde ik me goed bij dit geloof. Het heeft me kracht en hoop gegeven in tijden dat het slecht met mij ging. Het heeft mij geleid naar het juiste pad. En hoe meer ik voldeed aan de richtlijnen van mijn geloof, hoe zelfverzekerder ik in mijn schoenen stond. Ik vind het jammer dat de islam negatief afgebeeld wordt. Ik en vele anderen met mij, die echt de moeite nemen om zelf op onderzoek uit te gaan, zullen zien dat de islam alles behalve negatief is. Nu zullen mensen denken, zij zal wel gehersenspoeld zijn, maar geloof me, elk persoon die alleen maar uitgaat van wat men hoort en niet wat men zelf onderzoekt, zal onwetend blijven. Behalve de reden dat de mijn hoofddoek draag als onderdeel van me religie, draag ik mijn hoofddoek ook om een andere belangrijke reden. Namelijk als een soort van protest tegen de buitenwereld die de islam als een geloof ziet die vrouwen onderdrukt. Toen ik me hoofddoek droeg, ervoer ik veel problemen. Ik werd op straat kleinerend aangekeken en werd zelfs gepest, omdat ik een hoofddoek droeg. Natuurlijk kon ik ook niet makkelijk een bijbaan vinden. Toch accepteerde ik al die ellende, want mijn geloof hield me op een of andere manier heel sterk. Het maakte me alleen maar sterker en zekerder. Ik wilde aan die mensen laten zien, dat hoe zuur ze me ook behandelden vanwege me hoofddoek, ik de hoofddoek zal blijven dragen en ze me vroeg of laat zullen gaan respecteren om wat ik eenmaal draag en geloof. Ik wilde ze bewijzen dat ik met mijn hoofddoek en met mijn geloof zal bereiken, waarvan ze nooit hebben gedacht dat ik het voor elkaar zou krijgen. En nu acht jaar later, studeer ik, heb een bijbaan in een kledingwinkel en ik zit op een sportschool. Ook doe ik alle andere dingen net als ieder andere Nederlander, alleen ik draag een hoofddoek en ik voel me alles behalve onderdrukt. Voor sommige mensen is het maar een stuk stof die een vrouw op haar hoofd draagt, voor mij is het een stuk stof waar ik veel waarde aan hecht. Dit ben ik eenmaal, als ik dat stukje stof af doe, ben ik niet ineens een vrijer mens of een vrouw die niet onderdrukt is. Er zijn zoveel vrouwen die geen hoofddoek dragen, maar wel onderdrukt worden. Het heeft niets met islam te maken, maar met de normen en waarden van een cultuur waarmee je bent opgegroeid. Daar moest eens een onderscheid in worden gemaakt.' |
|
'Als ik een sjaal om doe, heb ik nergens last van' Marlijn Stoutjesdijk: 'Voor mijn werk ga ik ieder jaar wel een keer naar de Emiraten, Abu Dhabi. Als ik in Abu Dhabi alleen over straat loop, doe ik een zwarte sjaal losjes op mijn hoofd. Dit is puur uit eigenbelang, want anders word ik continue aangestaard. Ik heb erg blond haar. Niet eens door de Arabieren, maar door de Indiërs die daar werken als gastarbeider. Ik voel me daar erg ongemakkelijk bij. Als ik een sjaal om doe, heb ik nergens last van.' |
|
'Uiting van respect' Deborah Haazer: 'Tijdens één van de vakanties naar Turkije hebben wij bij het bezoeken van het moskee een hoofddoek gedragen. Ik vind dit vanzelfsprekend en een uiting van respect. Bij een bezoek aan een islamitisch land dien je je aan te passen aan de gewoonten en de cultuur aldaar. De regels die horen bij het bezoeken aan de moskee dien je in acht te nemen zoals het wassen en het bedekken van het lichaam en het haar.' |
|
'Ik draag een hoofddoekjedoekje als statement' Marjan Venema: 'Sinds ongeveer een half jaar draag ik, als ik er zin in heb, een hoofddoek. Niet vanwege geloofsovertuiging, niet vanwege onderdrukking, maar als statement. Als fashionitem. Als accessoire. Ik krijg wisselende berichten van mijn omgeving. Sommige mensen koppelen het gelijk aan een geloof of aan het feit dat ik een getinte vriend heb. Ik ben atheïst. Anderen complimenteren me met mijn smaak en vinden het leuk. Ik vind het dragen van mijn doek fijn, het maakt m'n outfit soms net even af. |
|
'Bevrijding van het object vrouw' Marijke Fox: 'Ik woon nu sinds bijna zes jaar in het Midden-Oosten, waarvan nu meer dan twee jaar Dubai. In April 2010 ben ik bekeerd tot islam. En nee, niet door een huwelijk met een moslim, maar puur omdat de islam voor mij de waarheid is. Ik ben al snel een hoofddoek gaan dragen. In het Arabisch heet het een "hijab", alleen betekent het meer dan alleen een hoofddoek. Het dragen van hijab is omvat een levensstijl, wat voor andere kleding je draagt, de plekken waar je naar toe gaat, de manier waarop je je gedraagt in het openbaar. De manier waarop je met andere mensen omgaat en natuurlijk de interactie met mannen. Wat meestal betekent dat je niet mengt op plekken met mannen die geen familie van je zijn. Ik heb heel bewust voor de hijab gekozen. De nummer één reden is natuurlijk omdat Allah het duidelijk van ons vraagt in de Koran. En het staat er echt in. Hijab is geen vrouwen onderdrukking, zoals Geert Wilders het noemt. Als ik zie hoe vrouwen zich een beeld laten aanpraten door de media over hoe een vrouw er uit moet zien. Dat maatje 36 MOET, om aantrekkelijk gevonden te worden door mannen, dat je zoveel mogelijk van je lichaam moet laten zien om aantrekkelijk gevonden te worden, door... mannen. Dat je met je lichaam dingen voor elkaar krijgt. Dat je als vrouw een lust object bent voor... mannen. Kijk eens naar vrouwen in rap-videoclips. Welke zichzelf respecterende vrouw doet hier aan mee? Kijk een naar de mannenbladen, kijk eens naar de reclames. Alles is te koop als je er een half naakte vrouw bijzet. En ik weiger daar aan mee te doen en mijzelf te verlagen tot lustobject voor mannen. Ik kies ervoor mijn schoonheid en mijn lichaam te bewaren voor één persoon: mijn man (die er nog niet is). Ik vind het jammer dat de Islam en hijab door niet moslims (en ook door "seculiere" moslims) als onderdrukkend wordt gezien. Voor mij is het een bevrijding van het "Object Vrouw". Mensen moeten mij nu wel beoordelen om mijn persoonlijkheid. Niet om de lengte van mijn benen of mijn cupmaat. Het feit dat ik in een islamitisch land woon, zorgt ervoor dat ik niet wordt afgewezen of raar aangekeken. Ook tijdens mijn bezoek aan Nederland werd ik niet raar aangekeken, maar ik ben dan ook maar twee weken in Nederland geweest, en ik zou niet weten hoe het is om als bekeerde Moslim met hijab in Nederland te wonen.' |
|
'Ook binnenshuis soms hoofddoek omgehouden' Babette Hamers: 'Hierbij een foto van mijn gezin waarbij mijn dochter en ik een hoofddoek om hebben. We staan hier voor de moskee in Ispahan, Iran. De dames en meisjes gaan met de hoofddoeken de straat op, omdat dat volgens de wet moet. Wij zijn bezoekers van dat land en we hebben er geen moment over gediscussieerd of we het nu wel of niet eens zijn met dit gebruik. De mensen zijn zeer gastvrij en bij families waar de dames de hoofddoeken binnenshuis ook omhielden daar deden wij dat ook puur uit respect. Ik kan me heel goed voorstellen dat koningin Beatrix zich ook aanpast aan de normen van het land dat zij bezoekt, en bij het bezoek aan een moskee, in welk land dan ook is het gebruikelijk voor de dames om het hoofd te bedekken. Het zou verkeerd en beledigend zijn, in mijn opinie, als ze geen hoofddoek om zou doen bij het betreden van de moskee.' |
|
'Warme oren in de winter, geen bad hair day' Farida el Youssfi: 'Als trotse draagster van ‘de hoofddoek’ voel ik me geroepen te reageren. Al sinds mijn 17e draag ik een hoofddoek en ik voel me daardoor sterker met mijn geloof en cultuur verbonden. Het positieve van een hoofddoek dragen voor mij is; warme oren in de winter en geen bad-hair-day. Zowel in privé als zakelijke kringen ondervind ik totaal geen last van enige vorm van negatieve reacties op mijn hoofddoek, wellicht wordt het wel gedacht, maar persoonlijk ben ik iemand die goed mijn draai heb gevonden in ‘de samenleving’. Ik ben zo vrij als een ieder in het maken van eigen keuze, wordt hierin niet belemmerd door geloof en of cultuur. Ik voel mij totaal niet onderdrukt door wie of wat dan ook. Zoals u ook ziet op de foto, die op mijn werk is gemaakt, ben ik de enige die een hoofddoek draagt. Wel of geen hoofddoek; samenwerken of samenleven, kan wel degelijk.' |

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer