'Een uitstapje met mijn vader'

WANDA IN HET KORT:

Naam: Wanda de Kanter-Koppenol (49)

Gezinssituatie: getrouwd met Huib, dochter Froukje van 16 jaar en twee zoons, Bram en Pieter, allebei 13 jaar.

Favoriete sites: www.nederlandstopt.nu, Pub med (medisch) en alle nationale en internationale sites over roken, psychologie en psychiatrie

Typisch vrouw: eindeloos kletsen met vriendinnen vind ik het allerleukste van het vrouw zijn en de vrouwelijke intuïtie.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Dag 5...

Vandaag haal ik mijn vader op om samen met hem met de groep van de dagopvang een boottocht te maken vanuit Warmond. We vertrekken met een bus. Zo’n 10 mensen worden vervoerd in een rolstoel, de meesten lopen met een rollator. Met een lift wordt iedereen in de bus gebracht. Dat duurt zo’n half uur. In Warmond wordt iedereen uitgeladen met dezelfde lift. De mensen die goed ter been zijn, zoals mijn vader, nemen de trap. Met het volgende liftje gaat iedereen de boot op. Het is prachtig weer en de omgeving is adembenemend.

Na zo’n twee uur varen leggen we aan voor de lunch. Weer wordt iedereen die in de rolstoel zit heel voorzichtig een voor een uitgeladen. In het restaurant heeft de leidster van de dagopvang Bea de Boer een vrijwilligster Tiny gevraagd te zingen. Adriaan, een vrijwilliger op de Kaag, zorgt voor de begeleiding op de piano voor deze groep van 50 man. Er worden liedjes gezongen uit de jaren ’50. Sommigen zingen mee, bij anderen lopen de tranen over de wangen. Een vrouw streelt liefdevol het gezicht van haar man. Muziek raakt het hart. Het verleden is nu. Wat ben ik aangedaan door mensen die dit soort uitstapjes mogelijk maken. Sterker nog die zorgen dat het meer is dan een gewoon uitstapje, die heel veel extra moeite doen om er echt iets van te maken. Bea maakt het verschil.

Ik raak in gesprek met een man uit Indonesië. Mijn vader vertelt hem over ons Nederland Stopt! Met roken boek. Hij heeft er al heel wat sigaretjes op zitten deze boottocht. Het feit dat ik daar niets over gezegd heb, doet hem besluiten het boek acuut te kopen. Spreken is zilver, zwijgen is goud zegt hij. Hij die wijst, wijst met drie vingers naar zichzelf…

Mijn broer Wicher belt. Hij is piloot en hij heeft op zijn laatste reis ons boek gelezen, en hij is gestopt met roken! Als we terug keren vangt mijn moeder ons op. Ik race terug naar Amsterdam, omdat mijn avond/nachtdienst ingaat. Ik open de mail van Pauline met de overdracht van alle patiënten. Bram en Pieter bellen dat ze blijven logeren bij een vriendinnetje in Noord.

Als ik het eten wil gaan maken belt het ziekenhuis: een jonge vent met een ingeklapte long, veel pijn en erg benauwd. Ik rijd zo hard ik kan en mag naar het ziekenhuis. Als de drain (plastic slangetje) erin zit lucht dat enorm op. Hij is een forse roker. Dit soort spontane klaplongen zie je vooral bij jonge rokende mannen. “Stop maar meteen” zeg ik. “Dan wordt de kans dat het terug komt veel kleiner.” Huib moet alweer koken als hij thuis komt. We eten met z’n drieën en we bespreken klaplongen en de nieuwe klas van Froukje.

------------------------------------------------------------------------------

Wil je ook een dagboek bijhouden voor de website Vrouw van De Telegraaf? Geef je op via vrouwinternet@telegraaf.nl.

Het EK-abonnement, 6 weken € 20,-!