Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
Kate Middleton Foto: AP
vr 07 dec 2012, 15:50

Kotsmarathon

door Audrey Zonneveld

‘Ach gut, de prinses heeft last van aanstelleritis.’ Dat zullen veel mensen hebben gedacht nadat Kate Middleton in het ziekenhuis was opgenomen vanwege zwangerschapsmisselijkheid. Maar hyperemesis gravidarum is niets om lichtzinnig over te doen. Denk aan de allerergste kater die u ooit heeft gehad. En dan maal tien.

Tien keer per dag kotsen. Het was eerder regel dan uitzondering tijdens mijn zwangerschap. Toen ik nog maar een paar weken in verwachting was en de hele dag liep te kokhalzen, keek ik gloedvol uit naar de ‘twaalf-weken-grens’. Dan zou het allemaal over zijn, zo hield ik mezelf voor. Zo stond het tenslotte in alle zwangerschapsboeken die ik in die tijd verslond. Ook de verloskundige beaamde dit. Dus elke keer als ik weer naar de wc moest rennen (of een plantsoen of openbare prullenbak ‘vulde’) kreeg ik een bijna gelukzalige glimlach op mijn gezicht: weer een stapje dichterbij ‘de twaalf weken’. En ook: “Deze kots komt niet meer terug!” Ritmisch uitgesproken, als een vrije interpretatie op ‘Deze wee komt niet meer terug’. De bekende mantra die wonderen zou doen tijdens het moeilijkste moment van de bevalling. Nu goed.

Uittreding

Die ‘twaalf weken’ kwamen, maar de misselijkheid ging niet weg. Integendeel zelfs. Wie mij in die tijd zag, kon mij herkennen aan de fles Spa die ik met me meezeulde. Beetje vies praatje misschien, maar van koolzuurhoudend water kon ik goed boeren. En boeren bevorderde ‘de uittreding’. Anders liep ik nog langer te kokhalzen zonder resultaat, zeg maar. En kokhalzen deed ik bij van alles, maar vooral bij geuren. Het vreemde is dat ik geuren nu nauwelijks nog (bewust) waarneem. Maar toen... Er waren tal van geuren die maakten dat ik moest kotsen. Zoals: de geur van tandpasta (of pepermunt brrrr), koffie, deo, parfum, vlees, oude kaas, eieren, uitlaatgassen, nat leer, alle soorten hout en vooral de combinatie sigarettenrook met parfum. Zelfs de gedáchte aan dergelijke ‘stank’ kon er voor zorgen dat ik mijn zojuist genuttigde biscuitje er weer uit gooide.

Voor mijn man moet het ook lollig zijn geweest, want hij mocht in mijn omgeving geen parfum of deo meer dragen. Koffie werd verboden, vlees verbannen en tandenpoetsen deed hij noodgedwongen op zijn werk. Zelf heeft hij ook nog levendige herinneringen aan de keren dat ik stond te spugen in de deuropening van de tuin, als ik hem uitzwaaide naar zijn werk. Tot op de dag van vandaag wil daar geen enkele plant bloeien.

Ziekenhuis

Ik werd een gevangene in mijn eigen huis want overal waren geuren aanwezig die een negatieve invloed hadden op de maaginhoud. Brood pakken uit een keukenkastje ging bijvoorbeeld zo: ik hield een theedoek voor mijn mond en neus, wendde mijn gezicht af, hield mijn adem in en op de tast probeerde ik de zak met brood te pakken. Soms ging het goed, maar meestal had ik de naastgelegen gootsteen nodig voor de volgende kotspartij. Ik overleefde op Spa, brood met ketchup en biscuit. De enige dingen die ik min of meer kon verdragen.

Verder ben ik twee keer opgenomen geweest in het ziekenhuis vanwege dreigende uitdroging. Hyperemesis gravidarum zei een van de verpleegkundigen de tweede keer. En dat het waarschijnlijk kwam omdat ik me veel te druk maakte over onbelangrijke dingen. Of – ja, dit is echt gezegd - omdat ik liever niet zwanger wilde zijn. Deze aandoening zou namelijk voorkomen bij vrouwen die helemaal geen kind wíllen. Geen idee hoe men dat heeft uitgezocht, maar voor mij ging die vlieger sowieso niet op. Ik wilde dit kind, alleen die misselijkheid... nee, bedankt.

Hoe ik het heb gedaan, weet ik niet. Maar ik heb de kotsmarathon 42 weken volgehouden. Zelfs op de dag van de bevalling, deed ik nog een klein spuugje om het af te leren. En voilá, zodra mijn zoon was geboren, was het over. Ik rook ‘de geuren’ niet meer, had overal trek in, kreeg weer energie. Een poepluier verwisselde ik zelfs lachend! Maar wie mij nu vraagt of ik ooit nog zwanger wil worden, doet dat op eigen risico. Want bij de gedachte alleen al krijg ik braakneigingen.


Nu populair
Actueel
Meest gelezen