De Telegraaf
Zoeken
  Zoeken met  
 
15 °C
Z 4
 
files 7
24 km.
euro95
diesel
1,458
1,099
 
 
Gerelateerde artikelen
"Ik bestel verse vis uit Lake Victoria"
Elke week kijken we mee in...
di 13 jan 2009, 06:30

Dag 3 van de week van Vera

"Er zit een vrij stevige Tanzaniaanse mama naast me"

AMSTERDAM -  Elke week kijken we mee in het leven van een interessante bewogen vrouw die midden in het leven staat. Deze week is dat Vera. Zij is één van de winnaars van de World of Difference prijs, waarmee ze van de Vodafone Netherlands Foundation een jaarsalaris krijgt om vrijwilligerswerk te doen. Komend jaar gaat Vera in Tanzania een onderneming voor vrouwen ondersteunen voor Stichting WomanCraft.

Naam: Vera den Otter (31)

Beroep: representative voor een fair trade project voor vrouwen in west Tanzania

Burgerlijke staat: gehuwd met Peter

Woonplaats: Dar es Salaam, Tanzania

Favoriete site: www.womencrafttz.org

Typisch vrouw: het vrouwelijk lichaam

-------------------------------------------------------------------------------------

Dag 3...

Ik word om kwart voor vier wakker van de wekker en pak snel m’n spullen bij elkaar. Om vijf voor vier gaat m’n telefoon. Philmon, de bus conducteur belt me zoals beloofd dat de bus dichtbij mijn hotel is en dat ze me op kunnen pikken op weg naar het nieuwe busstation, dat buiten Mwanza ligt. Ik ren de trappen af naar de uitgang van het hotel. De bus staat er en zit al bijna vol.

De bussen in west Tanzania zijn allemaal hetzelfde, oud en stoffig, en van binnnen links een rij van twee stoelen en rechts een rij van drie stoelen. Ik zit vrijwel achterin, rechts en aan het gangpad.

Er zit een vrij stevige Tanzaniaanse mama naast me, met als gevolg dat ik niet op mijn, toch al smalle stoel pas. Om half zes vertrekken we vanaf het busstation naar een pontje, dat ons in een half uurtje naar een andere deel van het meer vaart.

Precies genoeg tijd voor thee met melk en veel suiker en een chapati, een typsich Tanzaniaans ontbijt. Naarmate de reis vordert komen er steeds meer mensen op de bus en het gangpad vult zich met mensen en hun baggage. Voor zo’n vier uur lang zit er iemand min of meer op m’n schouder.

Na 10 uur rijden kom ik aan in Ngara. Ik word opgehaald door Edson en naar WomenCraft gebracht, waar ik een warm onthaal krijg van alle staff. Het voelt een beetje als thuiskomen, fijn.

------------------------------------------------------------------------------

Wil je ook een dagboek bijhouden voor de website Vrouw van De Telegraaf? Geef je op via vrouwinternet@telegraaf.nl.

Plaats op:      Facebook    Plaats op eKudos    Plaats op MSN reporter    Plaats op Delicious    Plaats op Twitter

 

twitter

Sat, 21 Nov 2009 11:09:59
Lees Renate's Tweets