'Ik haat dieren'

Het is zo’n beetje als vloeken in de kerk, in deze boekenweek vol diervriendelijkheid zeggen dat je niet van dieren houdt.

Maar er zijn een hoop mensen die niks moeten hebben van honden, katten, vogels of andere beesten. Ook in de literaire wereld. Elisabeth van Borselen, die zelf een meer dan gemiddelde hekel aan dieren en vooral honden heeft, bundelde grappige verhalen, gedichten en songteksten die blijk geven van een grondige afkeer van dieren.

Papegaai Joop

Mensje van Keulen, Freek de Jonge, Simon Carmiggelt, Raoul Heertje, hans Dorrestein Maarten ’t Hart, Jeroen van Merwijk, enfin een hele reeks auteurs heeft blijk gegeven van dierenhaat.

Een paar voorbeelden. Marjan van den Berg beschrijft hoe ze in haar hoedanigheid van lerares op een vmbo-school op huisbezoek gaat bij een van haar leerlingen, voor een nuttig gesprek over zijn toekomst met zijn moeder. Op vogels op zich heeft ze niks tegen. Als ze maar vliegen of ter consumptie dood op een bord liggen. Dus als er een enorme groene papegaai genaamd Joop op haar schouder landt, is ze niet blij.

J.M.A. Biesheuvel verhaalt op meesterlijke wijze hoe hij als klein jochie op bezoek bij zijn oma in Blijdorp ziet hoe een stratenmaker een verschrikkelijk dik hondje een dodelijke tik op de kop geeft.

En Lenette van Dongen beschrijft hoe ze met haar Groenlinkse tolerantie groen van woede de oorlog aangaat met de duif die in haar zonwering huist.

Smakelijk

Opbergen na lezing in een overvolle boekenkast met de rugkant naar achter, adviseert Aart Staartjes in het voorwoord, want het is levensgevaarlijk om niet van dieren te houden en voor je het weet liggen de boeken op een brandstapel te smeulen en geen brandweer die het blust.

Maar dat zou zonde zijn. De verhaaltjes en gedichten zijn smakelijk, soms hilarisch, en je leest het boekje grinnikend weg.

Ik haat dieren, Elisabeth van Borselen, uitgeverij TM Trademark, 124 pagina’s, €10

Waardering: vier sterren

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief