’Vrouwen móeten niks’"

Minister Rouvoet. Foto: Serge Ligtenberg

Hét beleidsstuk tot nu toe van minister Rouvoet is de nota ‘De kracht van het gezin’, die niet door iedereen even enthousiast is ontvangen. Zo was er kritiek op de passage dat Nederlandse vrouwen op wel erg late leeftijd aan kinderen beginnen. Dat werd gezien als een oproep om éérder kinderen te krijgen zonder rekening te houden met mensen die verminderd vruchtbaar zijn, geen partner hebben of kinderen nog even uitstellen vanwege hun carrière.

Gezinsvorming
Een pleidooi voor op jongere leeftijd beginnen aan kinderen heeft hij nooit gehouden, bezweert Rouvoet. Waar het om gaat is dat artsen en gynaecologen erop wijzen dat de medische risico’s van laat ouderschap onbekend zijn. Vandaar dat we daarover goede voorlichting willen geven. Maar geen misverstand: gezinsvorming is bij uitstek een persoonlijke keuze. Daar heeft de overheid zich niet mee te bemoeien.”

Meer kinderen
Hetzelfde geldt voor het vermeende pleidooi voor het krijgen van meer kinderen. De bewindsman zucht diep als we hem die kwestie voorleggen. „Daar heb ik nooit voor gepleit. We vragen aandacht voor het feit dat veel jonge vrouwen het krijgen van kinderen uitstellen, omdat het niet met een baan te combineren is. Het gaat me er juist om die combinatie beter mogelijk te maken. Nogmaals: gezinsplanning is een persoonlijke keuze.”

Kinderopvang
En hoe zit het dan dat vrouwen meer en langer moeten werken van dit kabinet, terwijl de kinderopvang niet perfect geregeld is? Ook hier geldt volgens de bewindsman: „Vrouwen móeten niks.” Wat wel uit onderzoek blijkt is dat veel vrouwen wel meer zouden willen werken, maar dat niet doen vanwege bijvoorbeeld gebrekkige opvangmogelijkheden. Toch is de opvang alleen ook niet voldoende om vrouwen aan het werk te krijgen en te houden. „Nederlandse ouders willen ook graag zélf meer tijd aan hun kinderen kunnen besteden.” Waar het de bewindsman om gaat is keuzevrijheid.

Mevrouw Rouvoet
In het gezin Rouvoet met vier dochters en een zoon is zijn vrouw altijd bezig gebleven. Na de geboorte van de eerste twee kinderen bleef zij werken in de gehandicaptenzorg, maar na de derde zette ze haar carrière op een lager pitje. „Ik kwam toen in de Tweede Kamer, was veel weg en we verhuisden naar Woerden”, herinnert Rouvoet zich. „Mijn vrouw heeft toen haar baan als arts in de gehandicaptenzorg opgezegd, maar ze bleef wel bezig met vrijwilligerswerk zoals EHBO-cursussen.” Toen de jongste naar de basisschool ging, is ze weer aan de slag gegaan, als arts op een consultatiebureau.

Vaders
Jeugd en Gezin gaat overigens over meer dan vrouwen en kinderen alleen, wil de bewindsman opgemerkt hebben. Een ander belangrijk punt van aandacht is het meer betrekken van vaders bij de opvoeding. Daarvoor is echter meer nodig dan alleen de bereidheid van de vaders. „Het moet bij de werkgevers vandaan komen, het heeft namelijk ook voor hen grote voordelen." Overigens zijn het niet alleen de werkgevers die nogal eens raar aankijken tegen vaders die een dag minder willen werken. Het zijn vaak de collega’s die vervelende opmerkingen maken. Tegen hen zegt de minister: een papadag deugt!

Zondag
Zelf heeft de drukbezette Rouvoet geen tijd voor zo’n papadag. „Ik houd mijn dag voor het gezin in het weekeinde. De zondag is voor de kerk en het gezin.” De andere weekeinddag weet hij tot zijn spijt niet altijd vrij te houden. „Ik maak het niet mooier dan het is. Maar, ik doe wel altijd de zaterdagboodschappen. Verder probeer ik zo veel mogelijk 10 minutengesprekken en jazzballetvoorstellingen of voetbalwedstrijden bij te wonen.”

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief