*

Zoeken
  Zoeken met  
wo 27 mei 2009, 11:19

Weblog van redacteur Marjolein Hurkmans

'Morgen begin ik, fluister ik dan'

AMSTERDAM -  Redacteur Marjolein Hurkmans is zo sportief dat ze gelijk ja zegt (na ja gelijk...), als ze gevraagd wordt om mee te rijden met Leontiens Ladies Ride. De wielerwedstrijd van oud-wielrenster Leontien van Moorsel. Vanaf vandaag houdt ze je op de hoogte van haar voorbereidingen op de grote dag, 6 juni aanstaande.

Marjolein Hurkmans. (foto: Madelief van de Beek) Marjolein Hurkmans. (foto: Madelief van de Beek)

Lees ik vandaag toch op internet dat de pimpelmees een te dikke kont zou hebben. D´r is zelfs een hele hyves aan gewijd. Ligt zo´n schattig mollig vogeltje dood te wezen op de stoep; staat erbij dat overgewicht levensgevaarlijk is. Kreeg daar wel plotseling een brainwave van.

Hoe komt het toch dat mollige baby´s, ronde hondenkoppies en bolle kuikentjes door iedereen schattig worden gevonden, terwijl mollige, ronde en bolle redactrices onmiddellijk gesommeerd worden 65 kilometer te gaan fietsen op hun vrije zondag?

“Je moet het niet zien als strafexpeditie of megasportieve prestatie”, zei initiatiefneemster Leontien van Moorsel afgelopen maandag tijdens ons chatinterview (is elders op deze site nog wel terug te vinden), “Het moet gewoon een gezellige dag worden. Het gaat niet om hard, snel en veel, het gaat om leuk en gezellig en plezier.” Om er laconiek achteraan te vragen: “ben je al hard aan het trainen?”

Eh… Tja.. Ik zit natuurlijk middenin een verhuizing, sjouw de hele dag dozen trappen op en trappen af. Dat is ook een vorm van trainen, toch?

Afgelopen week was ik vast van plan om een eerste voorzichtig titje te gaan maken op de mooie lavendelkleurige fiets. Van mijn oude huis in Overveen naar mijn nieuwe huis in Haarlem.

Oké, het is niet ver, maar het is een begin. Terwijl ik nog bezig was de fietssleutel op te leuken met een van mijn dochter gejatte Diddl-sleutelhangers (muis in roze tutu, hebben!), zag ik plotseling vanuit mijn ooghoeken een paarse flits door de lucht vliegen.

Daar ging mijn fiets, de laadbak van de Dodge van de buurman in. Zijn eerste ritje maakte de speciaal geleende Montego uiteindelijk dus niet met mij, maar ingeklemd tussen de klerenkast van de prinses en die van de kabouter in.

En nou staat ie dan in de inpandige garage. Te blinken, omringd door zakken bouwpuin en dozen ooit nog eens uit te pakken boeken. Iedere keer als ik langs de fiets loopt, voel ik me weer een beetje schuldiger.

´Morgen begin ik`, fluister ik dan, `morgen begin ik echt`. Gut, wanneer heb ik dat eerder gehoord? Zou willen dat ik een pimpelmees was. Lekker een beetje flierefluiten in een kastanjeboom met m´n dikke kont. En daar dan hélemaal niet mee zitten! Wat een leven…


Weekendabonnement
Weekendabonnement?
Met bloemen geef je gevoel. Geef mee en win!

Volg VROUW op:
twitter hyves facebook googlePlus RSS