Inmiddels is het twintig jaar later. Jean-Luc is galeriehouder in Parijs. Hij houdt van het leven en is dol op mooie vrouwen. En dan vindt hij op een ochtend een bleekblauwe envelop op de deurmat, met daarin een prachtige liefdesbrief op handgeschept papier, ondertekend met ’de principessa’.
Aanknopingspunten
De principessa stelt hem in bewoordingen die rechtstreeks uit de achttiende eeuw afkomstig lijken een geweldig liefdesavontuur in het vooruitzicht. Het laat zijn fantasiemachine op volle toeren draaien.
Is het de lange slanke schilderes Soleil? Of de getrouwde Charlotte die hem op de avond van de opening van een tentoonstelling ziet als een bonbonnetje dat het leven eventjes leuk moet maken?
De rijk gescheiden buurvrouw die naarstig op zoek is naar een tweede man? Het kan zelfs Odile, de dochter van de bakker, zijn. In zijn leven vol met vrouwen die hij heeft gekend of had willen kennen, kan hij geen aanknopingspunten vinden.
Romantisch
Er ontspint zich een gepassioneerde emailwisseling via een tijdelijk adres dat de principessa hem geeft en Jean-Luc valt langzaam totaal voor de onbekende vrouw.
Ondertussen lezen we over de vele vermakelijke escapades uit het al dan niet recente verleden van Jean-Luc, die nogal traag van begrip blijkt op het gebied van vrouwen.
Dat samen maakt ’Je vindt me aan het einde van de wereld’ een heerlijk romantisch boek waar je een glimlach van op je gezicht krijgt en dat je in één adem uitleest.
Komt ook door de herkenning: welke vrouw kent niet een man die zich heeft laten meeslepen doordat ze hem verleidelijk iets mysterieus voor de neus bungelde?
Je vindt me aan het einde van de wereld, door Nicolas Barreau. Uitgeverij Arena, 283 pagina’s, €17,95.
Waardering: vijf sterren
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer