’Als vrouwen schrijven over seks wordt iedereen gek’

„En ook leek het mij altijd wel wat om chirurg te worden.” Ze volgde een opleiding scriptschrijven, maar de ambitie filmmaakster te worden had ze nooit. „Ik gebruik liever taal dan beeld.” Nu worden maar liefst drie boeken van haar hand verfilmd.

Drempel

Ze moest wel even een drempel over, om haar debuutroman Terug naar de Kust uit handen te geven aan scriptschrijver Lex Wertwijn. „Het voelt net alsof je je eerste kind bij de oppas achterlaat. En na een avondje stappen krijg je normaal gesproken je kind weer terug. In dit geval gaat je kind het klooster in en heb je er niks meer over te zeggen. Ik was er best wel zenuwachtig over, maar ben tevreden over het resultaat. Zat al binnen vijf minuten in het verhaal. Misschien kon ik het ook iets makkelijker loslaten omdat er dingen zijn veranderd. Het was al niet meer van mij.”

Had je inspraak in de casting?

„Regisseuse Will Koopman kwam gelijk met Linda (de Mol, red.) op de proppen. Daar moest ik even over nadenken. Toen was er alleen Spangen. Gooische Vrouwen had je nog niet. En Linda brengt veel met zich mee. Dat kan stigmatiserend werken. Maar ik leerde Linda beter kennen, omdat ik in dezelfde periode voor haar blad ging werken. Alles wat ze doet heeft succes. Niet omdat ze Linda is, maar omdat ze perfectionistisch is. Je weet in ieder geval zeker dat ze het zo goed mogelijk gaat doen.”

In de film durft Linda lelijk te zijn. „Dat was best belangrijk. Ik heb in het begin ook met Ariane (Schutler, red) en Linda, de twee hoofdrolspeelsters gesproken. Over hoe ik hun rollen zag. En „Maria, (die door Linda gespeeld wordt, red.) is een heftige, doorleefde vrouw. Die moet je durven spelen. Linda heeft zichzelf los kunnen laten.”

Komt een vrouw bij de dokter, De Storm, De gelukkige huisvrouw, Terug naar de Kust; de boekverfilmingen vliegen je om de oren. Denk jij tijdens het schrijven al in filmbeelden?

„Toen ik Terug naar de Kust schreef, volgde ik ook een opleiding scenarioschrijven. Het idee is daar geboren als script. Maar ik heb afstand genomen van het scriptverhaal. Vond het leuker om me te verdiepen in taal dan in beeld.”

„Inmiddels is het script voor De eetclub ook klaar. Het wachten is op subsidiegeld. En ook van het cadeauboek Afgunst komt een film. Dat weet nog niemand. Het is ook nog niet helemaal rond, maar het gaat wel gebeuren.”

Hoe kijk je inmiddels terug op je debuut, dat uitkwam in 2003?

„Ik zou Terug naar de Kust opnieuw willen schrijven met alles wat ik nu heb geleerd. Ik ben tevreden over het verhaal, maar stilistisch gezien zou ik er wel wat aan willen veranderen. Maar het was mijn eerste keer. Het is net als bij een eerste kind: het is misschien niet perfect, maar wel perfect in eigenheid. Je bent er onzekerder over dan over de kinderen erna. De Eetclub ging nog honderdduizend keer over het succes van Terug naar de Kust heen. Door de film krijgt het overschaduwde Terug naar de Kust ook een beetje de aandacht die het verdiende. Een heleboel mensen vinden het mijn beste boek. Ik werd door De Eetclub ineens de rijke-vrouwen-schrijfster en de Bergen-schrijfster. Terug naar de Kust is het bewijs dat ik niet alleen maar over rijke vrouwen en seks schrijf.”

Eenzame vrouwen

„Als ik terugkijk zie ik wel dat al mijn vrouwen iets van elkaar hebben; het wantrouwen, ze krijgen moeilijk sociale contacten. Het zijn altijd eenzame vrouwen. Weet niet wat het over mij zegt.”

Alles wat jij aanraakt, wordt een succes lijkt het. Je schrijft superbestsellers, wordt verfilmd. Alleen bij ’Nieuwe buren’ heb je wat zure recensies gehad.

„Een aantal recensenten vond dat ik te veel over seks schreef. En als vrouwen over seks schrijven, wordt iedereen gek. Terwijl Joost Zwagerman en Tommie Wieringa allemaal over seks schrijven. Dat valt niemand op. Seks hoort bij leven, net als eten en drinken. Bij nieuwe buren nodigt het ook niet uit tot zelf meedoen. Thema is juist dat het te ver gaat.”

Schrijven is haar lust en haar leven. Dat boeken verfilmd worden is leuk, maar het houdt haar eigenlijk alleen maar af van waar het om draait. „Ik zou nu liever aan een nieuw boek beginnen”, bekent ze. „Ben al min of meer aan het schrijven, maar als ik écht begin vind ik dit soort promotiedingen niet meer leuk. Dan wil ik niemand meer zien behalve mijn kinderen. Als ik echt ga werken, ga ik naar mijn huis op Ibiza. Vul ik de ijskast en zit ik twee weken in joggingpak te typen. In Bergen doe ik daar gauw vier maanden over. Dat is veel vervelender voor mijn kinderen. Thuis werken is lastig met pubers. Lessen vallen uit op school. Ze komen om 11 uur ’s ochtends tosti’s en eieren bakken met vrienden en keihard hiphopmuziek draaien en roken. Moet je echt opletten en soms boos worden. Bij mij lopen ze ook gewoon binnen via de achterdeur. Ben je arrogant als je ze wegstuurt. Ik ben inmiddels gescheiden. Doe heel veel alleen. Ik moet soms die afstand nemen.”

Carrière als zangeres

Sinds haar dochter Julia Schellekens (14) Michel heeft gezongen bij een concert van Anouk, ligt er voor haar een carrière als zangeres in het verschiet. Saskia heeft er het er maar druk mee haar dochter van en naar concerten en repetities te rijden. Maar ze doet het graag. „Ik ben blij dat ze iets heeft gevonden waar haar passie ligt. Het is zwaar werk, je wordt er niet snel rijk en beroemd mee, maar haar hart ligt erin. Dat is net als bij mij bij het schrijven. Ook al waren er maar 2000 exemplaren verkocht van mijn debuut, dan nog was ik doorgegaan.”

Het EK-abonnement, 6 weken € 20,-!