*

Zoeken
  Zoeken met  
do 05 nov 2009, 13:39

FILMRECENSIE: Le Hérisson

door Erik Koch
AMSTERDAM -  Mijn moeder, zegt Paloma, terwijl ze haar videocamera laat snorren, is typisch bourgeois. Ze heeft al tien jaar een hechte band met haar psychoanalist en ze ziet weliswaar het decoratieve element van planten, maar praat tegen ze alsof het mensen zijn.

Typerend commentaar van een elfjarig meisje? Zulke overpeinzingen kunnen in een boek acceptabel zijn, maar in de realistischer context van het witte doek komen die zorgvuldig geformuleerde zinnen hinderlijk ongeloofwaardig over.

Paloma ziet geen toekomst in haar milieu, waarin 'je leeft in een vissenkom en eindigt in een lijkzak'. Ze heeft op de kalender een datum geprikt waarop ze een eind aan haar leven zal maken.

Jonge intellectueel

Op weg naar die voorgenomen zelfmoord komt ze onverwacht gelijkgestemde zielen tegen. Met de nieuwe oosterse bovenbuurman (Togo Igawa) wisselt de jonge intellectueel in de lift een paar Japanse zinnetjes uit en vervolgens blijkt de norse conciërge (Josiane Balasko) een stiekeme fan van Leo Tolstoi en andere literaire grootheden.

De groeiende band tussen de drie geeft de gelijknamige verfilming van de Franse bestseller Le Hérisson (geschreven door Muriel Barbery) de nodige charme, maar de debuterende regisseur Mona Achache heeft de literaire bronnen geen vanzelfsprekende vertaling naar de bioscoop kunnen geven.

Le Hérisson van regisseuse Mona Achache draait vanaf 5 november in de bioscoop

Waardering: drie sterren


Weekendabonnement
Het EK-abonnement, 6 weken € 20,-!

Ik ga akkoord met de voorwaarden
of volg VROUW op:
twitter hyves googlePlus RSS