|
Voetballende VROUW De fan: „Ajax is mijn club”, vertelt Marianne Stolker. „Volg alle wedstrijden, zowel in de competitie als in Europa. De laatste jaren hebben we helaas niet veel prijzen gewonnen. Vooral bij nederlagen ben ik even niet blij meer, maar dat gaat gelukkig wel snel over. Ik kom uit een echte voetbalfamilie. Ik heb zelf zeven jaar op voetbal gezeten. Ook mijn zus en broers hebben allemaal gevoetbald. In mijn gezin staat veel in het teken van voetbal. Afgelopen zaterdagavond bijvoorbeeld zitten we lekker met zijn allen naar Inter tegen Bayern te kijken. Gelukkig is mijn man ook gek op voetbal. Mijn dochtertje van anderhalf gaat straks ook weer helemaal in het oranje gekleed. Ze vindt dat prachtig. Tijdens het WK zal ons hele huis oranje versierd worden. Ik probeer ook alle wedstrijden te zien. Naast Nederland kijk ik graag naar het Franse elftal. Voor Oranje hoop ik dat ze ver komen, maar het wordt moeilijk. Als ik dan een voorspelling moet doen: de kwartfinale.” De voetbalmakelaar: „Het voetbal heb ik er echt met de paplepel ingegoten gekregen”, aldus Tessa de Mos. „Vooral door mijn vader, Aad de Mos, die voetbaltrainer is. Van jongs af aan ging ik met hem mee naar trainingen en wedstrijden. Hierdoor ken ik het wereldje en weet ik natuurlijk hoe één en ander er aan toe gaat. Tijdens mijn studie werd ik op het idee gebracht iets met mijn liefde voor voetbal te gaan doen en heb ik een licensie aangevraagd om officieel spelers te mogen begeleiden. Ik doe dit inmiddels al vijf jaar. Bij mannen binnen de voetbalwereld merk ik vaak haantjesgedrag. Ik heb eens tegenover een voorzitter van een Belgische club gezeten die ook letterlijk in mijn gezicht zei dat hij er moeite mee had dat ik een vrouw was. Hij deed erg arrogant en wilde steeds het laatste woord hebben. Gelukkig zijn er ook mensen die het vaak juist verfrissend vinden. Ik heb een hele persoonlijke benadering. Ik ga vaak naar wedstrijden van mijn jongens en bel vaak met ze. Denk wel dat dat typisch vrouwelijk is. In de toekomst hoop ik eens een mooie transfer naar Chelsea of Real Madrid te maken. Aan tafel zitten met de hoge heren daar lijkt mij het ultieme.” |
|
Vissende VROUW Er zijn steeds meer vrouwen aan de waterkant te vinden. Waren er vorig jaar nog 210.000 vrouwen die aan sportvissen deden, nu zijn het er al 248.000. Vooral zeevissen spreekt steeds meer vrouwen aan. Veel vrouwen vissen omdat het ontspannend werkt. Je kan even je hoofd leegmaken en bent lekker buiten. Inge Zandvoort is oprichtster van vrouwen visclub ’De Griet’ en zelf fanatiek visser. „Het is spanning met ontspanning. Je vraagt je af wat er allemaal in het water gebeurt, wat wel spannend is, terwijl je ontspant aan de kant. Je kunt je echt even afsluiten van het hectische, dagelijkse leven”. De groeiende belangstelling voor vissen is volgens haar vooral veroorzaakt doordat er steeds meer aandacht in de media voor is. „Het stimuleert vrouwen als ze verhalen lezen van andere vissende vrouwen. Ze willen het dan ook eens proberen. Ik ging zelf toen ik klein was al met mijn vader mee vissen, dus doe het al van jongs af aan.” Vrouwen vissen vooral met het gezin of alleen. Vissen wordt steeds meer een familiegebeuren. Vroeger ging vader alleen vissen, tegenwoordig gaan vrouw en kinderen mee voor wat ’quality time’. |
|
Klussende VROUW Vrouwen zijn het zat om af te wachten tot manlief tijd heeft om dingen in en rondom het huis te repareren. Uit Brits onderzoek bleek onlangs dat bijna zestig procent van de vrouwen doe-het-zelf zaken bezoekt om zelf maar gereedschap aan te schaffen en aan de slag te gaan. Tien jaar geleden lag dat percentage nog op 20 procent. Dat klussen onder vrouwen steeds populairder wordt, merkt ook Paul Sanders van Beqwaam. Sinds een aantal jaar geeft hij allerlei workshops op klusgebied. „Bij de klusworkshops zijn de aanmeldingen inmiddels 100 procent vrouw. Ik hoor steeds vaker dat vrouwen niet meer afhankelijk willen zijn van mannen om dat ene doe-het-zelf-klusje te klaren. Als vrouwen een klusworkshop hebben gedaan, mailen ze vaak dat ze blij zijn dat ze nu zelf zaken durven aan te pakken. In eerste instantie zagen ze allerlei gevaren op de loer zien liggen, maar na een workshop is dat gevoel weggenomen. Zo kreeg ik een mailtje van een voormalig cursiste die al vijf jaar met bouwlampjes in de woonkamer zat. Na de cursus durfde ze het eindelijk aan om ze te vervangen voor een gewone lamp.” Bouwmarkten en gereedschap De grote bouwmarkten hebben de klussende vrouw inmiddels ook ontdekt. Zo wil de Gamma zich ontwikkelen van een winkel waar vooral mannen komen naar een winkel waar ook vrouwen zich thuis voelen. De Karwei brengt sinds een aantal jaar het magazine ’ZieZo’ op de markt dat speciaal gericht is op vrouwen. En omdat vrouwenhanden vaak kleiner zijn dan mannenhanden lanceerde Be Izzy als een van de eerste echte vrouwengereedschap op de markt. Als vrouw zijnde staat ons dus bijna niets meer in de weg om dat ene doe-het-zelf-klusje zelf aan te pakken. Hoeven we niet meer te wachten tot manlief een keer zin heeft om de schroevendraaier ter hand te nemen. |
|
BBQ VROUW Het tijdperk van de man die op zijn gemak stokjes staat om te draaien met een biertje in zijn hand, is passé. Barbecuen is ook in Nederland inmiddels een serieuze kookaangelegenheid. Op houtskool of gas; het is de vrouw die vaak achter de grill staat. Met een rosétje in de hand. De simpele barbecue heeft dan ook plaats gemaakt voor een ingenieuze opstelling waarop meer gedaan wordt dan alleen maar vlees garen. „De nieuwste barbecues zijn hele kookeilanden waarop ook potjes en pannetjes geplaatst kunnen worden. Zelfs pizza’s gaan tegenwoordig op de grill.”, vertelt Yvonne Hest van de Nederlandse Barbecue Stichting. „Wel is het aanmaken van het vuur nog echt een mannending en kiezen zij toch meer voor worstjes en vet vlees. Bij ons thuis doe ik de groente en het dessert. Een spies met jalapenos pepers en paprika bijvoorbeeld en als toetje gegrilde nectarines met balsamico-honing glacé.” De vrouw let dus meer op verantwoord eten. „Ik zie mijn barbecue als een buitenkeuken.” Aldus Wilma Beukema, die als eerste vrouw meedoet aan de NK BBQ eind juni. „Vroeger gebruikte ik alleen houtskool, maar nu ben ik over op gas. Dat is toch wat efficiënter. Je hebt geen last van vetdruppels in het vuur, maar ook veel meer bereidingsmogelijkheden. Bij mij gaat bijvoorbeeld ook de wok op de grill of een gevulde kip met gedroogde ham en een pannetje aardappeltjes.” Waar de passie voor de barbecue vandaan komt? „Ja toch de herinneringen aan vroeger. Mijn vader in de tuin met een flesje bier in zijn hand.” |
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer