Dat was 18 jaar geleden. Inmiddels is Lena getrouwd met een werkverslaafde IT’er, heeft ze twee kinderen en is haar leven een verzorgend bestaan geworden. Ze heeft ervoor gekozen niet te werken, en ze is verbaasd over de over de onbevattelijk grote, emotionele rijkdom die dat geeft. Maar ze herkent nog maar een schim van zichzelf.
Schoolplein
Ze heeft geen aansluiting bij de moeders op het schoolplein, krijgt geen prikkels van buitenaf en de regelmaat ervaart ze als een te strak om haar nek geknoopte kapperscape.
Dat gaat natuurlijk niet lang meer goed. Ze waagt zich op het internet en komt in contact met Paul, de bink van de zesde klas lagere school, waar iedereen, zij inclusief, verliefd op was.
Op een feestje waar ze met een vrijgezelle vriendin naar toe gaat, komt ze Victor weer tegen, met wie ze vijf jaar lang wat heeft gehad. Hij wilde toen echter geen andere relatie dan een seksuele, en nu wil hij haar niet meer kennen.
Expositie
Dan is er nog Reinier, die ze ook al van vroeger kent, en die nu galeriehouder is en haar aanbiedt een expositie te houden – ze schildert als hobby. En ze kan het ineens ook goed vinden met Pieter, de ex van een vriendin, en Marco, die problemen heeft met zijn vrouw, die ook weer een vriendin van haar is.
Inclusief haar eigen man Marcel zijn dat een hoop mannen die voor de nodige problemen en drama kunnen zorgen, precies zoals de waarzegger zei.
Voorspelbaar
De uitkomst is helaas wel een beetje voorspelbaar. En dat is jammer. Want Poldertango is vlot geschreven en goed voor een paar uurtjes ontspanning met een glimlach; de situaties waarin Lena verzeilt raakt, zijn daar net bizar genoeg voor.
Poldertango, door Henriëtte de Smet
Uitgeverij Kok ten Have, 184 blz., €13,50.
Waardering: 3 sterren

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer