Ruimte

Hij heeft een privéjet waarmee hij voortdurend van het ene naar het andere stulpje reist, en zijn twaalfkoppige personeel zorgt ervoor dat zijn motoren, scooters en jetski’s te allen tijde volgetankt zijn, en dat op elk nachtkastje het boek dat hij op dat moment leest op de juiste pagina opengeslagen ligt. Kortom: de ontwerper van de legendarische raketvormige citruspers die tijdens de jaren negentig op geen enkel yuppen-aanrecht mocht ontbreken, is een maniakaal pietje-precies.

Ik was dan ook niet verbaasd toen hij me vertelde over de spectaculaire ruzies die hij om de haverklap had met zijn Amerikaanse vrouw. “O, het is terrible,” verzuchtte hij in zijn rappe Franglais. “Overal en altijd hebben we ruzie. Behalve…” Hij pauzeerde dramatisch en stak zijn wijsvinger de lucht in: “Behalve in mijn allereerste appartementje in Parijs. Dat is zó klein dat we elkaar niet kunnen ontlopen. Daar moeten we onze problemen wel zo snel mogelijk oplossen.”

Inderdaad, ruimte is luxueus, maar niet echt intiem. Laat staan romantisch! Neem nou bedden. Wij hebben een zogenaamd queensize bed. Groot genoeg om niet boven op elkaar te moeten liggen, maar wel zo knus dat je de hele nacht gedwongen lichaamscontact hebt. Eén maatje groter - een kingsize bed - en manlief en ik liggen in onze aparte koninkrijkjes te verpieteren. Niet sexy.

Catherine Zeta-Jones denkt daar waarschijnlijk anders over. Zij verklapte ooit het geheim van haar huwelijk met Michael Douglas: aparte badkamers. “Ik zou het vreselijk vinden als Michael er ooit achter zou komen hoe rommelig ik ben,” had ze gezegd. Gossie, in mijn geval zou Michael aan één blik op de ontplofte inhoud van mijn handtas genoeg hebben. Bovendien vind ik het juist iets intiems hebben: mijn meisjespotjes zij aan zij met de stoere scheerspullen van mijn man.

Aparte badkamers staan dus zeker niet op mijn verlanglijstje. Ruimte om eens ongestoord te kunnen uitslapen wel, of om een avondje te kunnen vrijen zonder dat onze dochter ons via de babyfoon toeschreeuwt. Dus toen om de hoek een hotel werd geopend dat luxe en design voor een budgetprijs bood, boekten we meteen een kamer. “De nieuwe luxe zit ‘m in de details,” aldus de oprichter van de citizenM hotelketen. En jawel, meteen al in de lobby werden we om de oren geslagen met originele Warhols en Vitra meubels. Onze ronde douchecabine had sfeerverlichting met afstandsbediening en de goddelijk geurende douchegel bleek speciaal voor het hotel te zijn ontworpen door de ‘neuzen’ van Viktor en Rolf. Maar het allerhipst: je kon alle vier muren van de kamer tegelijkertijd aanraken! Let op mijn woorden: ruimte is uit, knus en kneuterig zijn in.

Hoe onze nacht verliep? Hm, het enige niet-knusse in het hotel bleken de bedden te zijn: superkingsize. “Groot genoeg voor drie,” werd ons met een knipoog verteld. De volgende keer nodigen we Philippe Starck uit. Die is namelijk alweer gescheiden van zijn Amerikaanse vrouw. Hij had ruimte nodig.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief