Bert Dijkstra is journalist van de Telegraaf. Bert is getrouwd met mevrouw
Dijkstra. Mevrouw Dijkstra, die veelvuldig wordt aangehaald in zijn
verhalen, heet Sabine en de andere vrouw in zijn huis is dochterlief: Demi.
Zijn leukste columns werden in het boekje Pa is de Lul verzameld.
Pak een willekeurig vrouwenblad uit de schappen van een boekhandel en op de cover knallen je kreten tegemoet als Big Fashion Issue of soortgelijke Engelstalige interessantdoenerij op niks af. Daardoor vervalt een man als ik in grote somberheid. Wekelijks vormen dergelijke teksten voor mij tegen wil en dank het bewijs van de verbijsterende tegenstrijdige gedachtekronkels in vrouwenhoofden. Denk je ze net een beetje te kennen, in de dagelijkse omgang… Veelal intrigerende wezens, zinnig meepratend over gewichtige zaken en onderwijl altijd bij machte om mannen in het gezelschap uit balans te brengen met hun charme. Mevrouw Dijkstra, in een huis-, tuin- en keukenjoggingbroek met mij huishoudelijke financiële aangelegenheden doornemend… Je luistert en weet: ze hoeft alleen maar een paar hoge hakken aan te trekken en ik denk aan iets geheel anders dan geld. Ex-collega Denise, in de rol van modelopvoedster buitengewoon eigentijds orerend over de vrolijke grillen van haar zoontje… Je luistert en weet: knippert ze één keer met haar verleidelijke ogen en geen man denkt nog aan pedagogische hoogstandjes. En dan zijn er ook nog Esther, Pascalle, Annemarie, Aranka en niet te vergeten Daphne, allen tezamen het bewijs vormend voor die ene stelling: De Vrouw = een prachtig roofdier, fascinerend onnavolgbaar sluipend door háár jungle die maatschappij heet. Heb ik daar zo goed en zo kwaad als ’t gaat mee leren leven, is er dat alles verpestende tweede beeld, venijnig in mijn mannenbrein gedrukt door de Beau Monde en de Viva. Tot ziens intelligente spannende tijger op je panterpumps, hartelijk welkom duf kuddediertje, fantasieloos aansjokkend achter de voorspelbaarheid van Libelle tot Grazia. Altijd maar weer die make-over, altijd maar weer ‘mijn man doet het met de buurvrouw’, altijd maar weer de onvermijdelijke wannahaves-to-die-for, die overbodige prullaria waarvoor jij als lezeres je laatste adem schijnt te willen uitblazen. Conclusie: De Vrouw = een volgzaam schaap.
Twee beelden, voor geen meter met elkaar rijmend. Alsof je volgens de wetten van de logica een wiskundige stelling deponeert waarvan de uitkomst maar niet wil kloppen. Vertel mij, dames: waar zit mijn denkfout?

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer