Kansloze wedstrijd

Jaar na jaar, toernooi na toernooi, was het de heren gelukt om thuis duidelijk te maken waarom zij er absoluut bij moesten zijn als Oranje voetbalde. Je kunt zo’n wedstrijd ook op tv bekijken, met die ledflatscreenbreedbeeldschermen van tegenwoordig zelfs beter dan vanaf de bovenste ring in een stadion, maar wie dat in de familiekring hardop zegt, begrijpt er geen bal van. Overzicht heb je nodig als kenner, je moet vooral het spel-zonder-bal kunnen volgen en voor de buis gaat dat echt niet. De kerels hebben geen keus. Ze moéten wel weer peperdure tickets bestellen, voor woekerprijzen kaartjes kopen en de nachten doorbrengen in viersterrenhotels, waarvan de tarieven door dat voetbal vijf keer over de kop zijn gegaan. Wéér zo’n akelige autorit naar het saaie Zwitserland… Wéér zo’n vreselijke vlucht naar het volgens zwartkijkers o zo gevaarlijke Zuid-Afrika en dat allemaal bij wijze van opoffering. “Wat doe je daar ’s avonds na de wedstrijd?” vraagt z’n vrouw en hij antwoordt devoot zoals het een discipel betaamt. Vroeg naar bed, uit solidariteit met de jongens van Bert. Feesten? Hoeren en snoeren? Nee, dat is voor die andere zichzelf supporters noemende gasten zonder enig gevoel voor de essentie van het spel. Wij gaan voor het voetbal, desnoods tot diep in die naargeestige bende van Oekraïne, met z’n steden vol grijze steenklompen. Schat, geloof me: daar reis je niet voor je lol naartoe.

En dan is daar die vermaledijde heer Harrie Nijen Twilhaar met z’n berichtgeving over Oranjespeelstad Charkov. Het eerste verhaal ging nog: tot in de verre omtrek geen fatsoenlijk hotel te bekennen, dus met acht man op een kamertje in een smerige studentenflat. Zie je nou wel, schat, ’t wordt één lange lijdensweg. Maar dan: lokale vrouwen liggen al op het Oranjelegioen te wachten. Bloedmooi en zeer geïnteresseerd in Nederlandse mannen. Godbeter ’t ook nog een foto erbij van twee adembenemend lekkere zusjes. Dan speel je als voetbalvolger met reisplannen thuis dus subiet een kansloze wedstrijd. Het wachten is alleen nog op het beslissende doelpunt in de vorm van een venijnig vrouwenzinnetje: “Na het voetbal vroeg naar bed… Ik begrijp nu waarom.”

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief