Bert Dijkstra

Bert Dijkstra

Bert Dijkstra is journalist van de Telegraaf. Bert is getrouwd met mevrouw Dijkstra. Mevrouw Dijkstra, die veelvuldig wordt aangehaald in zijn verhalen, heet Sabine en de andere vrouw in zijn huis is dochterlief: Demi. Zijn leukste columns werden in het boekje Pa is de Lul verzameld.




 
 
Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
za 02 feb 2013, 05:30

‘Behoor ik nog niet tot het gilde der afdakjes?’
 

Waar is-ie?

Bert Dijkstra

Journalist Bert Dijkstra schrijft elke week een brief aan een bekende Nederlandse. Deze week is hij voor onze Daphne.

Foto: Hans de Kort

Geachte mevrouw Deckers,

U wordt bedankt! Van een hooggewaardeerde collega-stukjesschrijver had ik eerlijk gezegd iets meer mededogen verwacht, maar nee. Vól erin met die slangengifpen, kwetsend tot op het bot. Met typisch vrouwelijk raffinement bovendien, waarvan vermeende onschuld maagdelijk afstraalt. Eén zinnetje slechts bevatte het leed, afgescheiden in uw column van enige weken geleden. Sindsdien heb ik mij letterlijk in allerlei bochten gewrongen om het noodlot te ontwijken. Zonder resultaat. De woorden blijven onverminderd tot diep van binnen schrijnen, als zweepslagen op m’n ziel:

‘Veel mannen kunnen staand hun piemel niet zien’.

Ik lees ’t op een vrijdagmorgen om 8.57 uur. Om 8.58 uur haal ik, verzekerd van enige privacy en naakt van navel tot teen, opgelucht adem: Godlof, hij hangt er goed bij en (nog belangrijker) ik heb zicht op ’m. En dan komt de schok: hoe sta ik eigenlijk? Enigszins voorover gebogen, moet ik onderkennen. Dus niet, zoals u sommeert in uw strafschrift: rechtop staand. Nog maar een keer proberen. Borst vooruit, schouders naar achteren, nek recht en dan de ogen richting vloer. Zit je dus onvermijdelijk naar je borstkas te koekeloeren en dat kan niet de bedoeling zijn van uw door sadisme aangewakkerde lakmoesproef, mevrouw Deckers. Tikkeltje smokkelen dus maar. Schouders naar voren, ruggengraat een beetje gebogen, ogen open… En wat zie ik? Louter buik. Als ik nu uitadem en m’n spieren span?

Ha, daar is-ie weer, vol in beeld. Is dit volgens de regels? Dat staat er niet bij in uw kwelstukje, waarmee zo nodig moet worden afgerekend met de geruststellende wetenschap: ‘goed gereedschap hangt onder een afdakje’, omdat je volgens u weinig aan goed gereedschap hebt als je niet kunt controleren of ’t er nog is. Verder dus maar, balancerend tussen hoop en wanhoop. Voorzichtig verse lucht de borstkas inzuigen zonder dat de buik bolt en de ogen weer neerwaarts richten. Zucht… Hij is er nog steeds. Mag ik hieruit concluderen dat ik nog niet behoor tot het gilde der afdakjes? Je weet het niet. Uw sardonische stukje biedt geen enkel houvast. Gevalletje van knuppel in het hoenderhok gooien en net doen of je neus bloedt. U, Misses Perfect, nooit één haartje uit de plooi, Dubbel D voor intimi… In dezelfde VROUW onbekommerd poserend met een strak lijf en een personal trainer achter uw vetloze schouder… Mij in vertwijfeling achterlatend.

 

 

 

 

 


 


Nu populair
Actueel
Meest gelezen
Vraag nooit hoeveel bedpartners ze...
Vraag jij wel eens hoeveel bedpartners je nieuwe liefde heeft gehad? Misschien wil je dat eigenlijk...