CD van jou, cd van mij

In vervlogen tijden werd je als visite tegen wil en dank regelmatig met je neus op foto’s geduwd van persweeën, tangverlossingen en nageboorten, maar deze lieden vinden het kennelijk zeer eigentijds om de gast geheel tegen zijn zin deelgenoot te maken van hun financiële huishouding. Het resultaat is hetzelfde: voor je het weet zit je ongemakkelijk heen en weer te schuiven op de driezitsbank. Beleefdheidsreactie: Goh, leuk bedrag, wat gaan jullie ermee doen? Fijn sloepje kopen? Wereldreis maken? (Hedendaagse polderlanders van het type vage kennissen vinden zichzelf, ook al vullen ze hun dagen met het naar school brengen van de kinderen, een geestdodend kantoorbaantje en een avondcursus pitrieten, zonder uitzondering flitsende avonturiers.) Of een nieuw badkamertje laten installeren wellicht?

Vage kennis: “Nee, dat geld is voor onze scheiding.”

Kijk, dat zijn teksten!

Als bij toverslag verandert het ietwat sullige stel voor mijn ogen in een duo imponerende zieners. Met z’n tweetjes sparen om te scheiden, geniaal! Zo’n beetje alles hebben we financieel ingedekt. Doodgaan, ouder worden, been breken op de wintersport… Fikt je huis af, hup, verzekeringsgeld in het handje. Dondert je huwelijk in elkaar, kun je op zoek naar een tweedehands koelkast voor in het schamele keukentje op de voor veel te veel geld gehuurde woonboot op tien kilometer afstand van wat ooit de echtelijke sponde was. Eenpersoons kant-en-klaar wokgerecht bij Appie, verder alle kosten in stereo. Waarom lees je nergens over een fatsoenlijke scheidingsspaarrekening? Waarom ontbreekt een alimentatieverzekering?

In het kader van de grondige research die wekelijks aan het schrijven van deze stukjes vooraf gaat, even geklikt naar de site van de Rabobank. Mooie wervende teksten over sparen voor uw pensioen, voor de kinderen… Maar geen woord over vechtscheidingspotjes. De site van Nationale Nederlanden: onze verzekeringen zijn zoveel mogelijk aangepast aan uw persoonlijke situatie… Maar een huwelijkse oprotpremie, ho maar. Kennelijk zijn we met ons allen nog steeds in de ban van dat goeie ouwe tot-de-dood-ons-scheidt.

Kan het wellicht eindelijk een tikkeltje realistischer?

Hoogste tijd voor de tot-de-deegroller-ons-scheidt-polis.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief