Bert Dijkstra is journalist van de Telegraaf. Bert is getrouwd met mevrouw
Dijkstra. Mevrouw Dijkstra, die veelvuldig wordt aangehaald in zijn
verhalen, heet Sabine en de andere vrouw in zijn huis is dochterlief: Demi.
Zijn leukste columns werden in het boekje Pa is de Lul verzameld.
‘In werkelijkheid kán ik nog geen veertig zijn!’
Om haar op te wekken heb ik zelfs bij herhaling mijn kater op haar spek gebonden. Tien keer op en neer gelopen langs de plaatselijke brommerwinkel, continu geforceerd-hongerige blikken werpend op de gitzwarte Harley Davidson in de showroom… Mijn motor ging er geen moment van brullen. Boeken vol tattoos doorgebladerd, van drakenkoppen tot ik-hou-van-mamma, maar alleen al bij de gedachte aan zo’n zoemende naald in m’n arm ga ik ernstig verlangen naar een rustig kamertje in bejaardencentrum De Laatste Snik. Dan maar oud en der dagen zat.
Nog niet één keer mijmerend de week doorgenomen vanuit het verlammende besef: is dit nou alles? Geen vlaag gevoeld van ijdelheid, die me tot onzinnige krachtsexplosies leidt in de sportschool, hoezeer goeroe Oswin mij ook tracht aan te sporen met een gewichtsblokje extra op de martelwerktuigen aldaar. Geen folders van botox of facelift, zelfs niet van een billen corrigerende slip met komkommervulling. Laatst een fotootje laten maken voor bij ’n dagelijks stukje in de krant. “Dit kan echt niet!” riepen zeven VROUW-vrouwen in koor. “Geen porem, dat plaatje, maak alsjeblief een nieuwe!” Ik zág het niet eens. Van een beetje fatsoenlijk Tiger Woods-harempje is het nog steeds niet gekomen en de onbedwingbare drang om mezelf een hartverzakking te rennen in een heuse marathon heeft mij ook nog altijd niet bereikt.
Midlifecrisis: indringende fase op de helft van het leven met als kenmerk het groeiende besef dat het aardse bestaan eindig is en dat nog lang niet alle doelen zijn behaald. De 40-er ervaart onrust en onvrede en kan ten prooi vallen aan zijn eigen neigingen om het roer radicaal om te gooien door bijvoorbeeld plotseling ontslag te nemen of zich te verliezen in roekeloos en avontuurlijk gedrag.
Nog altijd niets van gemerkt. Om mij heen sterft het van de mannen die op zoek naar zichzelf met een rugzak de Himalaya in trekken, terwijl ik daarentegen…
Het kan niet anders dan dat er een fout is gemaakt met m’n geboortedatum. Ze noemen me halsstarrig vijftigplusser, maar in werkelijkheid kán ik nog geen veertig zijn. Vandaar natuurlijk die vitaliteit, die jeugdige look, die ongekende populariteit bij mooie jonge vrouwen, dat goddelijke vermogen om met twee vingers in de neus 42 kilometer en 195 meter hard te lopen…
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer