IJskoorts

“Waarom heb je niks aan?” “Het is hier zo allemachtig heet, 34 graden en geen wind, het is niet te harden. Is er nog nieuws in Nederland?” “Nee, het gaat hier alleen maar over ijs.” “Vanille of aardbeien, waar heb je het over?”

“Nee, nee natuurijs. Alle sloten en kanalen zijn bevroren, iedereen schaatst en het is al heel lang geleden dat de Tocht der Tochten werd gereden. Dat is een 200 kilometer lange schaatstocht. Elk onderdeel van de tocht heeft een rayonhoofd en die hebben van de week vergadering gehad.”

“Ja, en?” “Nou ja, dan gaat het erom hoe dik het ijs is en of de tocht door kan gaan.” “Maar daar gaat het toch niet de hele dag over?’ “Ja hoor, daar gaat het de hele dag over. Serieuze journalisten hebben het over thermo-ondergoed, wakken, ijsmeters, baanvegers, sneeuw op het ijs, koek en zopie, je kunt het gewoon niet opnoemen.”

“Maar je gaat mij toch niet vertellen dat nu ineens niemand het meer over Syrië heeft waar het uit de hand gaat lopen? Of over de euro-crisis, hebben ze het daar dan niet meer over, Griekenland staat nu echt te wankelen.” “Nee, daar gaat het niet over. Op zich is dat wel even een verademing.” “En is er verder nog iets gebeurd?’

“Je wordt door het weer beperkt in je mogelijkheden. Je rijdt niet overal makkelijk naartoe. Afgelopen zondag heb ik een reünie gehad met de mensen met wie ik in 1989 de eerste Ontbijtshow op de Nederlandse televisie maakte.” “Was het leuk?”

“Het was geweldig. Ik zag er een beetje tegenop, bij reünies is het vaak dat je denkt: wow, wat zijn die oud geworden en dan realiseer je je dat dat ook voor jou geldt. Maar dat viel reuze mee: niemand was erg veranderd. En de meesten van de twintig mensen waren erg succesvol: ze hebben gezinnen, zijn bedrijfjes begonnen, hebben huizen gekocht. Het was leuk om te zien.”

“Waar hebben jullie het over gehad?” “Dat het op het ogenblik bijna geen doen is om een bedrijf te hebben. Er was iemand bij die een briljant apparaatje heeft uitgevonden, waarvan ik zeker weet dat je daar heel veel geld mee kunt verdienen. Maar dat apparaatje moet je aan de man brengen, je moet dus reizen en dan heb je geld nodig. Dat moet geleend bij een bank. Geen kijk op. Iemand anders had na jaren zoeken het huis van z’n dromen gezien. Eigen huis is vier ton waard, nieuwe huis vijf. Moet dus een ton bij. Geen kijk op, de banken geven het niet. Degene in kwestie was een jaar ziek geweest en had daarmee geen inkomen. Dus geen hypotheek.

Een paar weken geleden kwamen we via commissieverhoren tot de ontdekking dat wij met z’n allen veel te veel voor een bank betaald hebben om die te redden, maar jij door die banken nu gered worden kun je op je buik schrijven. Ze strooien zand in de motor van een draaiende economie.”

“Dus toch de eurocrisis, maar dan heel dichtbij.” “Zo zou je het kunnen zeggen. Sorry, ik moet dit gesprek beëindigen, ik moet weg en dat duurt even want ik moet m’n sokken, laarzen, trui, jas, muts en oorwarmers nog aan.” “Ok, dan ga ik nu lekker een vanille-ijsje halen, om af te koelen.”

www.catherine.nl

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief