Neelie

Lachen, ik dacht: dat is een goeie.

Ik zat in die tijd als parlementair verslaggever in Den Haag. Het eerste interview was op het Ministerie van Verkeer en Waterstaat. Ik had al heel wat interviews daar gemaakt, maar toen zij aantrad veranderden de saaie witte kantinekopjes in Wedgwood. Ik vond dat tekenend.

Neelie (toen nog) Smit-Kroes. Straight, geen zeikerd.

Edith Cresson, de Franse minister van Handel, kwam op bezoek bij onze minister en het leek me leuk hen samen te interviewen. We schrijven 1984.(Dank je mam, dat je al die interviews voor me archiveerde.)

Door allerlei omstandigheden was ik nog niet klaar met interviewen toen een lakei kwam vertellen dat de dames naar het Binnenhof moesten voor een ontvangst bij de minister-president.

Ik raakte in paniek, want wat nu, dit zijn geen vrouwen waar je dan wel even een andere afspraak mee maakt.

„Weet je wat, rij gewoon mee,”zei Neelie. En daar zat ik, op de achterbank van een limousine, tussen de twee dames-ministers ingeklemd.

Ik zal nooit de gezichten vergeten van mijn Haagse collega-journalisten toen ik samen met de ministers uitstapte.

Jaren later interviewde ik haar op Bolensteyn. Een ongelooflijk mooi kasteeltje in Maarssen, waar Neelie toen kantoor hield bij Jan-Dirk Paarlberg. Omdat hij in verband wordt gebracht met Willem Holleeder wordt ze geloof ik liever niet aan die periode herinnerd.

In al die jaren schoof ze op van: „als je als vrouw iets wilt bereiken moet je er keihard voor knokken en niet zeuren” naar „de maatschappij moet iets doen voor vrouwen, we kunnen het niet alleen veranderen.”

Wat niet veranderde was haar Rotterdamse, recht door zee niet lullen-maar-breien mentaliteit.

Wie in Europa heeft zoveel aanzien bij het bedrijfsleven? Wie durft elk groot bedrijf aan te pakken, haalt enorme geldbedragen binnen voor ons, Europeanen, en laat zich niet aan de kant zetten, noch door Rusland, noch door Amerika?

Het publiek herkent feilloos een oprechte persoonlijkheid. Natuurlijk heeft ze ook fouten gemaakt, maar de weegschaal slaat toch wel erg door naar zeer positief.

Maurice de Hond vond in zijn opinieonderzoek dat naast Job Cohen Neelie als de ideale premier van Nederland wordt gezien.

En wat doet de politiek?

Die laten haar gewoon vallen. Want er moet iemand van het CDA of PVDA op die plaats. En Neelie is VVD.

Bah. Ik snap nu weer waarom mensen af en toe misselijk worden van de politiek.

www.catherine.nl

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief