Verrassing

Daardoor zijn er een aantal rustgevende zekerheden in mijn leven ontstaan: seizoensgebonden nieuws waar je de klok op gelijk kunt zetten. Zo hebben we afgelopen december wederom het Zwarte Pieten-debat gehad, en over een maand of tien begint die hele welles-nietes-discussie weer van voren af aan. Eigenlijk is de ophef over het ‘racistische’ Sinterklaasfeest een traditie an sich geworden. Helaas geldt dat ook voor alle vuurwerkslachtoffers van Oudejaarsavond. Politici zijn ieder jaar weer “verrast” over het grote aantal tragische oogletsels. Ik niet. Het is altijd hetzelfde. Na de jaarwisseling van 2010 op 2011 zei een oogarts dat er in Nederland in één nacht net zoveel oogletsel was ontstaan als in de hele Irak-oorlog. Dat heb ik onthouden, want ik vond het een opmerkelijke quote. Maar wat denk je? Afgelopen jaarwisseling werd het wéér gezegd; dit keer door een andere oogarts. Na jaren van kranten lezen ben ik tot de conclusie gekomen dat Nederland een behoorlijk emotioneel landje is.

We leren niks bij, maar zijn voortdurend “verrast”, “geschokt” en “verbijsterd”. Politici zeggen nog steeds dat ze “verbijsterd” zijn dat sommige eurolanden zich niet aan de afspraken houden. Echt? Ik weet nog goed dat daar bij de invoering van de euro al uitvoerig voor is gewaarschuwd. Politiek Den Haag beweerde laatst “volkomen verrast” te zijn door de grote hoeveelheden Polen die er naar Nederland zijn gekomen. Heus? Als ík een ambitieuze Poolse timmerman was, dan ging ik toch zeker ook met mijn klusbus deze kant op? Laatst was de politie weer eens “verbijsterd” dat hooligans een benefietwedstrijd hadden verstoord, en een directielid van een woningcoöperatie was “geschokt” over de tienduizenden euro’s schade die krakers gemiddeld bleken achter te laten als ze uit een woning trekken. Zo wonderlijk is dat toch allemaal niet? Maar niet alleen politiek en bestuurders vallen van de ene verbazing in de andere, ook de gewone Nederlander kan er wat van. Zo waren de wintersporters in januari “volkomen verrast” dat ze ingesneeuwd raakten. Echt waar? Het zijn skigebieden in de bergen! Insneeuwen gebeurt ieder jaar wel ’n keer.

Het nieuws is één grote carrousel. Wedden dat er op Valentijnsdag een peiling wordt gehouden waaruit gaat blijken dat de meeste Nederlanders ‘de dag van de liefde’ commerciële onzin vinden? Dat peilinkje is de afgelopen jaren namelijk ook gehouden. En toch doen we straks allemaal gewoon weer aan Valentijnsdag mee, want ook dát komt altijd terug: Nederlanders zeggen graag A maar doen stiekem toch B. Zo lees ik met enige regelmaat dat de tv-kijker “helemaal klaar is met zangwedstrijden en juryprogramma’s”. En toch blijft iedereen kijken; elk seizoen maar weer. Het heeft iets veiligs, vind ik, al die dingen waar wij Nederlanders ons zo druk over maken. Als de zomer straks heel zonnig blijkt te zijn, dan lees ik ongetwijfeld dat het “nog nooit zo warm is geweest”. En als het straks weer regent, dan viel er “nog nooit zoveel neerslag”. En daarna gaan we door naar de blaadjes op de rails! Ik vind ze heerlijk, al die “verrassingen” waar ik nu al zeker van kan zijn.

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief