Daphne Muriël Deckers (40) is van alles wat. Ze is ex-topmodel, dé vrouw van
ex-toptennisser Richard Krajicek, presentratrice van onder meer Hollands
Next Topmodel en De Naakte Waarheid en ook is deze alleskunner een
succesvolle schrijfster.
Maar gisteren waren er opeens heel veel parkeerplekken vrij. En toen ging ik twijfelen. Hier. Nee, daar. Kan ik er straks makkelijker uit. Of nee – daar. Minder dicht bij een pilaar. Na veel getrut zette ik eindelijk mijn auto ergens neer. Terwijl ik naar de lift liep, zag ik een nóg betere plek waardoor ik alsnog het gevoel kreeg dat ik verkeerd had gekozen. Dit fenomeen heeft me daarna nog even beziggehouden. Want waarom nam ik niet gewoon de eerste de beste lege plaats? En waarom was ik uiteindelijk tóch nog ontevreden? Omdat er te veel keuzes waren. Mensen blijken dat niet goed te kunnen verwerken. Onderzoekers in Californië ontdekten dat wanneer zij voorbijgangers in een winkelcentrum de keuze gaven uit 24 verschillende soorten jam, slechts drie procent een potje kocht. Brachten zij de keuze terug tot zes soorten jam, liep het verkoopcijfer op tot dertig procent.
Andere onderzoekers achterhaalden dat studenten die een baan zochten, “zenuwachtig, pessimistisch, gefrustreerd en depressief” konden worden wanneer er méér vacatures beschikbaar kwamen. Te veel mogelijkheden maken het leven onoverzichtelijk. Vroeger viel er niet veel te kiezen, niet qua huis, werk of zelfs relatie. Je maakte er gewoon wat van. Maar nu zijn er zoveel opties. Dat brengt mensen aan het twijfelen; ze worden er onzeker van en durven nauwelijks de knoop door te hakken. Wanneer ze uiteindelijk wél kiezen, blijven ze dubben of het de goede keuze was. We leven in een maatschappij waar het ‘maximaliseren’ tot standaard is verheven. Stel, je wilt een kopje koffie. Wil je dan een Caffè Americano, Latte of Mocha? Een Caramel Macchiato, Cinnamon Dolce Latte of Skinny Caramel Latte? Een Java Chip Frappucino of toch maar de Peppermint Mocha Twist? Eh… heb je ook gewone koffie? Bij thee gaat het al net zo – dan houdt de ober zo’n hele doos voor je neus. Daar krijg ik het altijd warm van, omdat ik niet zo snel weet welke van de twintig soorten ik moet nemen. Uiteindelijk neem ik altijd maar dezelfde.
Dit maakt mij ongetwijfeld oersaai, want tegenwoordig moet je “al je kansen pakken”, “alleen met het beste genoegen nemen” en “alle opties openhouden”. Live life to the max! Geen wonder dat er steeds meer mensen blijken te zijn (mannen en vrouwen) die langdurig single blijven of van de ene relatie naar de andere hoppen, omdat ze alsmaar op zoek zijn naar de meest perfecte partner. Want tja, waarom zou je tevreden zijn met een sappige vleestomaat, als de supermarkt vol ligt met pomodori’s, tasty toms, trostomaten, kerstomaten, snoeptomaten en gele tomaten? Maar al dat maximaliseren levert eigenlijk veel meer onrust en frustratie op dan gewoon genieten van wat je al hebt. Alec wilde voor zijn verjaardag bijvoorbeeld weer gaan lasergamen, net als vorig jaar. “Wil je niet iets anders doen?” vroeg ik verbaasd. “Nee, waarom?” antwoordde hij. “Het was toch leuk?” Gelijk heeft-ie. Een andere plek is niet per definitie een betere plek. Dat geldt ook voor parkeerplaatsen. Neem er gewoon een! Liefst in de buurt van de kaartjesautomaat. Of bij de lift. Of…
© 1996-2009 Uitgeversmaatschappij De Telegraaf B.V., Amsterdam. Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer