Grammy's

Misschien moeten we dit jaar het cadeaubudget iets beter op elkaar afstemmen. Maar goed – ik was natuurlijk helemaal verbijsterd. Samen met mijn al even verbouwereerde vriendin Nicole (“Wáár gaan we heen?!”) heb ik er wekenlang koortsachtig naartoe geleefd. Bijna iedere dag hadden we telefonisch topoverleg: wat trekken we aan? Wat nemen we mee? Ik vond het best intimiderend allemaal. Ons hotel, The Beverly Wilshire, bleek te hebben gefigureerd in de film Pretty Woman. We voelden ons ook een beetje zoals Julia Roberts; minus het straathoertjes-gedeelte dan. Rodeo Drive, Hollywood, Sunset Boulevard – ik vond het één groot openluchttheater, al is ‘open inrichting’ misschien een betere term.

Chihuahua’s die worden voortgeduwd in roze kinderwagens? Natuurlijk. Vrouwen met opgespoten lippen, opgevulde borsten en oversized handtassen? Uiteraard. Kroonluchters bij het ontbijt, luxe cabana’s rond het zwembad, stretch limousines voor de deur? Het is er allemaal. Het straatbeeld leek wel een hysterische aflevering van The Hills. In Los Angeles wemelt het van de bekende gezichten. De mannen van Take That zaten de hele week bij ons in het hotel, maar die gasten waren verrassend laagdrempelig vergeleken bij hun Amerikaanse collega-beroemdheden. In restaurant Asia de Cuba kwam de knappe acteur Dylan McDermott binnenglijden met zes langbenige modellen in zijn kielzog. (Zes? Heeft-ie verlatingsangst of zo?) In Urth Café zag ik mijn held Lloyd uit Entourage, en in Koi zaten we naast de potige Jason Statman uit The Bank Job. En toen moesten we nog naar de Grammy’s. Voordat we in de valse wimpers gingen, hebben we eerst twee fietsen gehuurd om langs het strand van Santa Monica te gaan cruisen. Lekker Hollands uitwaaien – dat voelde tenminste vertrouwd. Daarna was het tijd voor the works: na een mani-pedi, een blowout en een spraytan waren we helemaal ingeburgerd, om niet te zeggen plastic fantastic. Toen Richard ook nog een limousine geregeld bleek te hebben om ons naar de Grammy’s te chaufferen, kwamen we helemaal niet meer bij.

Nicole en ik zaten heel dicht bij het podium, waar alle wereldsterren met hun peperdure designerjurken op simpele klapstoelen bleken te zitten. Nicole Kidman schreed als een sprookjesprinses voorbij, en Rihanna stond te kletsen met de bizar uitgedoste Lady Gaga. Het was allemaal erg surrealistisch (Eminem! Celine Dion!) maar ik werd pas echt gevloerd door de adembenemende Beyoncé: wat een uitstraling heeft die vrouw. Ook Pink was waanzinnig. Taylor Swift daarentegen zag eruit als een dun, seksloos wezentje en de überglamourous Heidi Klum bleek helemaal niet zo ‘lekker gewoon’ te zijn als ze in interviews graag doet voorkomen. Op de afterparty kwamen zij en haar man Seal naast ons staan, dus ik dacht: Richard kent Seal van vroeger en Heidi is mijn, ahem, Duitse HNTM-collega, dus ik maak een gezellig praatje. Ik kwam niet verder dan de Russisch ogende bodyguard: opzouten! Ze bekeek me niet eens. Ontnuchterend moment. Na een bedwelmende evening with the stars stond ik weer met beide beentjes op de grond.

Tweet

 Mail

 Print

 Vrouw Nieuwsbrief